ΤΡΟΦΙΜΑ  Υπάρχουν 8 προϊόντα

Υποκατηγορίες

  • ΑΛΑΤΑ - ΜΠΑΧΑΡΙΚΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το αλάτι είναι απαραίτητο για τον άνθρωπο. Γι' αυτό ήταν γνωστό και χρησιμοποιούνταν από την αρχαία εποχή. Σε μερικές περιοχές το χρησιμοποιούσαν σαν νόμισμα με το οποίο οι πλούσιοι πουλούσαν δούλους σε αντάλλαγμα με αλάτι ενώ άλλοι έκαναν τις αγορές και τις πωλήσεις με κομμάτια αλατιού. Άλλοι λαοί είχαν έλθει σε πόλεμο μεταξύ τους για να κατακτήσουν εδάφη με αλατούχες πηγές.[εκκρεμεί παραπομπή] Στην αρχή οι άνθρωποι έπαιρναν το αλάτι από τη θάλασσα, στις αλυκές, με την εξάτμιση του νερού. Στη Γαλλία και στη Γερμανία βρέθηκαν ύστερα από ανασκαφές αρχαίες συσκευές με τις οποίες απομόνωναν το αλάτι. Επίσης ήταν γνωστό το ορυκτό αλάτι (στερεό). Σπουδαία ορυχεία υπήρχαν στη Λιβύη, στην Αραβία, στην Ισπανία και στη Βοημία.

  • ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΥΛΙΚΑ...

    Γνωρίζατε ότι...

    Στην καθημερινή του εργασία ο τεχνικός ζαχαροπλαστικής τέχνης, είναι υπεύθυνος για τον υπολογισμό και την παραγγελία των υλικών που απαιτούνται για την παρασκευή των γλυκισμάτων. Υπολογίζει τις ποσότητες των συστατικών, όπως το νερό, το αλεύρι, τη ζάχαρη, το γάλα και τα αναμιγνύει στο ζυμωτήριο για να φτιάξει συγκεκριμένες ζύμες (για παντεσπάνι, κουλουράκια, κλπ.). Στη συνέχεια, χωρίζει τη ζύμη σε κομμάτια ανάλογα με το γλυκό που θέλει να φτιάξει και τα βάζει στο φούρνο παρακολουθώντας το ψήσιμό τους. Διακοσμεί τα γλυκά με σοκολάτα, κρέμα, φρούτα, σαντιγύ ή ξηρούς καρπούς, ή ακόμα τα χρησιμοποιεί για την παρασκευή πιο σύνθετων προϊόντων. Όταν τα προϊόντα του είναι έτοιμα, τα εκθέτει στα ψυγεία ή σε ειδικές προθήκες και τα διαθέτει στο καταναλωτικό κοινό, ή σε καταστήματα χονδρικής ή λιανικής πώλησης.

  • ΛΑΔΙΑ - ΣΠΟΡΕΛΑΙA

    Γνωρίζατε ότι...

    Ελαιόλαδο είναι το λάδι που προέρχεται από τους καρπούς της ελιάς.

    Το ελαιόλαδο είναι βασικό στοιχείο της μεσογειακής διατροφής και θεωρείται προϊόν υγιεινής διατροφής λόγω της περιεκτικότητάς του σε μονοακόρεστα λιπαρά. Είναι το έλαιο των καρπών της ελιάς. Εξάγεται με έκθλιψη των ελιών, οι οποίες πρέπει να συλλέγονται πριν από την τελική τους ωρίμανση, όταν δηλαδή έχουν χρώμα πράσινο-μελιτζανί, καθώς η ποιότητα του λαδιού τους είναι πολύ καλύτερη από αυτήν του λαδιού που εξάγεται από τους τελείως ώριμους καρπούς. Οι ελιές συλλέγονται με τα χέρια ή, όταν είναι τελείως ώριμες, με τίναγμα του δέντρου. Αποθηκεύονται σε ξύλινα δοχεία ή σε σωρούς, σε καλά αεριζόμενους χώρους για να αποφευχθεί η ζύμωση.

    Οι μεσογειακές χώρες είναι από τους σημαντικότερους παραγωγούς ελαιολάδου στον κόσμο, με την Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα να παράγουν τις μεγαλύτερες ποσότητες. Η Ισπανία παράγει μεγαλύτερες ποσότητες ελαιολάδου από τις άλλες δύο, ενώ η Ελλάδα παράγει πιο ποιοτικό ελαιόλαδο από τις άλλες δύο μεσογειακές χώρες.

  • ΟΣΠΡΙΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Όσπρια ονομάζονται τα φυτά και οι καρποί μιας ολόκληρης οικογένειας φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια των Χεδρωπών (Leguminosae) ή αλλιώς Κυαμοειδών (Fabaceae). Τα όσπρια χρησιμοποιούνται άμεσα για τη διατροφή του ανθρώπου, ενώ πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται για τη διατροφή των ζώων.

    Ανάμεσα στα όσπρια, που καταναλώνει άμεσα ο άνθρωπος, ανήκουν τα φασόλια, οι φακές, τα ρεβίθια, τα κουκιά, τα μπιζέλια, τα φιστίκια, η σόγια, η φάβα και άλλα. Στην κατηγορία των οσπρίων, που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή διάφορων καταναλωτικών προϊόντων, την πρώτη και βασική θέση κατέχει η σόγια. Από τη σόγια παρασκευάζονται σήμερα πάνω από 120 διαφορετικά καταναλώσιμα από τον άνθρωπο προϊόντα μεταξύ των οποίων κρέας, τυρί, γάλα, κακάο, βούτυρο κλπ. Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν ο βίκος, τα λαθούρια, μερικά είδη λούπινων κλπ. Το βασικό χαρακτηριστικό των οσπρίων είναι ότι περιέχουν μεγάλο ποσοστό από πρωτεΐνες (γι' αυτό και ονομάζονται "το κρέας του φτωχού"), που αποτελούν βασικό συστατικό της ανθρώπινης διατροφής. Η σόγια και τα φιστίκια περιέχουν ακόμη και λάδι.

  • ΑΛΕΥΡΙΑ - ΣΙΜΙΓΔΑΛΙΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το αλεύρι είναι μια λεπτή σκόνη που γίνεται από τα δημητριακά ή άλλα αμυλούχα φυτά. Χρησιμοποιείται ως συστατικό σε πολλά τρόφιμα. Το αλεύρι είναι το κύριο συστατικό του ψωμιού, το οποίο είναι βασικό τρόφιμο σε πολλές χώρες, και επομένως η διαθεσιμότητα και επάρκεια του αλευριού είναι συχνά ένα σημαντικό οικονομικό και πολιτικό ζήτημα. Συνηθέστερα παράγεται από το σιτάρι, αλλά και το καλαμπόκι, τη σίκαλη, το κριθάρι, και το ρύζι. Το αλεύρι μπορεί επίσης να παραχθεί από τα όσπρια, όπως και τη σόγια, τα φιστίκια, τα αμύγδαλα, και καρπούς δέντρων.

    Οι ποιότητες και οι κατηγορίες των αλεύρων διακρίνονται από τον τρόπο του αλέσματος, το βαθμό κοσκινίσματος και την ποιότητα του σιταριού και των άλλων δημητριακών, απ' όπου προέρχονται. Από άποψη ποιότητας του σιταριού, τα άλευρα διακρίνονται σε άλευρα σκληρού σιταριού, μαλακού σιταριού και ημίσκληρου. Στα παραγόμενα άλευρα από σκληρό σιτάρι υπάγεται και το σιμιγδάλι. Με την κατεργασία όλων των ποιοτήτων του σιταριού σε τελειοποιημένους μύλους παράγεται η φαρίνα, το κατεξοχήν αλεύρι της αρτοποιΐας και μακαρονοποιΐας.

    Η χημική σύσταση των αλεύρων αρτοποιίας είναι:

    • νερό 11- 15%
    • ανόργανα άλατα 0,5- 2%
    • λίπος 0,5- 0,6%
    • λευκώματα (αλμπουμίνη, γλοβουλίνη, γλουτένη) 7- 14%
    • υδατάνθρακες (άμυλο) 65- 70%.

    Το συστατικό του αλευριού που συμβάλει περισσότερο στην συνεκτικότητα της ζύμης είναι οι πρωτεΐνες και μάλιστα η γλουτένη. Τα δυο βασικά είδη των πρωτεϊνών του αλεύρου είναι η μη-γλουτένη (15%, δεν σχηματίζει ζυμάρι) και η γλουτένη (85%, σχηματίζει ζυμάρι). αλμπουμίνες (60%), σφαιρίνες (40%) και αμινοξέα απαρτίζουν τη μη-γλουτένη, ενώ γλοιαδίνες (χαμηλού μοριακού βάρους, 25.000-100.000) και γλουτενίνες (υψηλού μοριακού βάρους, >100.000) συναποτελούν την γλουτένη.

  • ΖΕΛΕ ΦΡΟΥΤΩΝ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το γνωστό ζελέ φρούτων δεν γίνεται με φρούτα γιατί αυτά περιέχουν ένζυμα που καταστρέφουν τη ζελατίνη. Ίσως πολλοί από εσάς θα εκπλαγείτε αν επιχειρούσατε να φτιάξετε ζελέ με φρέσκο ή κατεψυγμένο ανανά ή οποιοδήποτε άλλο φρούτο. Και αυτό γιατί θα διαπιστώνατε ότι το ζελέ αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να πήξει. Μόνο ο ανανάς σε κονσέρβα-κομπόστα ή κάθε άλλο φρούτο που έχει υποστεί ανάλογη επεξεργασία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί γιατί όλα τα φρέσκα φρούτα εμποδίζουν την ζελατίνη να πήξει.

    Αυτό συμβαίνει γιατί όλα τα φρέσκα φρούτα περιέχουν ένζυμα, γνωστά σαν πρωτεάσες που σημαίνει ότι διασπούν τις πρωτεΐνες. Η ζελατίνη που χρησιμοποιείται στη σκόνη για το ζελέ κατεξοχή εμπεριέχει ζωϊκή πρωτεΐνη κολλαγόνου, που είναι το πιο σηματικό στοιχείο στο συνδετικό ιστό. Όταν το κολλαγόνο στην ζελατίνη θερμαίνεται και ανακατεύεται με νερό δημιουργεί το ζελέ.

  • ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΡΟΦΕΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    Μόλις το μωρό σας φτάσει σε ηλικία 4-6 μηνών και τρώει με άνεση την κρέμα δημητριακών από το κουτάλι με τη βοήθεια σας φυσικά, τότε είναι έτοιμο να δοκιμάσει μια μεγάλη ποικιλία τροφών. Μερικά μωρά ρίχνονται ανυπόμονα σε αυτή την καινούργια διατροφική περιπέτεια, ενώ άλλα προχωρούν αργά και διστακτικά. Ωστόσο, μέχρι να συμπληρώσει το πρώτο έτος της ηλικίας του, το μωρό σας θα έχει αρχίσει να τρώει διάφορα φρούτα, λαχανικά και είδη κρέατος και θα απολαμβάνει τα διαφορετικά χρώματα, τις γεύσεις και την υφή των τροφών.

  • ΖΥΜΑΡΙΚΑ
    Γνωρίζατε ότι...

    Ζυμαρικό είναι τρόφιμο το οποίο φτιάχνεται από αλεύρι και νερό (και σε κάποιες περιπτώσεις και με αυγά).

    Παραδείγματα ζυμαρικών είναι:

    τα σπαγγέτι   τα τορτελίνια    οι πέννες   τα λαζάνια  οι χυλοπίτες  ο τραχανάς

    Τα ζυμαρικά σερβίρονται με σάλτσα, συνήθως κόκκινη (τομάτας), αν και η λευκή σάλτσα με γάλα / αυγά είναι επίσης δημοφιλής.

    Τα ζυμαρικά είναι δημοφιλή φαγητά σε όλο τον κόσμο. Η διάδοσή τους έγινε από την Ιταλία, αν και η αρχική τους προέλευση θεωρούνταν πως είναι από την Κίνα (νουντλς) αφού η παράδοση λέει ότι ο Μάρκο Πόλο τα έφερε από την Κίνα όταν γύρισε στη Βενετία. Ωστόσο, το πρώτο ζυμαρικό θεωρείται πως εμφανίστηκε στην Αρχαία Ελλάδα[1][2]όπου ήταν ένα τετράγωνο φύλλο ζύμης με την ονομασία λάσανον (τα μετέπειτα λαζάνια). Η λέξη λάσανο (που αναφέρονταν σε μια τετράγωνη και πλατιά ζύμη) έχει επιζήσει έως σήμερα στο πλατύ ψωμί που ονομάζεται λαγάνα.

  • ΜΑΓΕΙΡΙΚΑ ΦΥΤΙΚΑ ΛΙΠΗ

    Γνωρίζατε ότι...

    Τα λίπη περιλαμβάνουν τα φυτικά έλαια και τα ζωικά προϊόντα, όπως το ελαιόλαδο, το βούτυρο και λαρδί. Τα λίπη μπορεί να φθάνουν σε θερμοκρασίες υψηλότερες από το σημείο βρασμού του νερού, και συχνά χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή υψηλής θερμότητας για άλλα συστατικά, όπως το τηγάνισμα ή σοτάρισμα.

    Το μαγείρεμα γαλακτοκομικών προϊόντων μπορεί να μειώσει μια προστατευτική επίδραση έναντι του καρκίνου του παχέος εντέρου. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο έδειξαν ότι η λήψη άψητων ή μη παστεριωμένων γαλακτοκομικών προϊόντων μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.colorectal cancer. Ποντίκια και οι αρουραίοι που τρέφονταν άψητα σακχαρόζη, καζεΐνη, και βόειο λίπος είχε το ένα τρίτο έως το ένα πέμπτο της συχνότητας των μικροαδενώματα σε σύγκριση με ποντίκια και αρουραίους που τρέφονταν με τα ίδια συστατικά μαγειρεμένα. Αυτός ο ισχυρισμός, ωστόσο, είναι αμφιλεγόμενος. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών, τα οφέλη για την υγεία που προβάλλουν οι υποστηρικτές του νωπού γάλακτος δεν υπάρχουν. «Η μικρή ποσότητα των αντισωμάτων στο γάλα δεν απορροφάται από το ανθρώπινο εντερικό σωλήνα», λέει η Barbara Ingham, Ph.D., αναπληρωτής καθηγητής και επιστήμονας επέκτασης τροφίμων στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison. «Δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη ότι το νωπό γάλα έχει ιδιότητες κατά της αρθρίτιδας ή ως παράγοντας που ενισχύει την αντοχή σε άλλες ασθένειες.».

    Αρκετές μελέτες που δημοσιεύθηκαν από το 1990 δείχνουν ότι το μαγείρεμα του κρέατος των μυών δημιουργεί ετεροκυκλικές αμίνες (HCAs), οι οποίες πιστεύεται ότι αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου στον άνθρωπο. Ερευνητές από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου διαπίστωσαν ότι άτομα που κατανάλωναν βοδινό κρέας ολίγο ή μέτρια ολίγο είχαν λιγότερο από το ένα τρίτο τον κίνδυνο καρκίνου του στομάχου από εκείνους που κατανάλωναν βοδινό μεσαίου καλά ή καλά ψημένου. Ενώ η κατανάλωση νωπού κρέατος μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί HCAs πλήρως, το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου αναφέρει ότι το μαγείρεμα του κρέατος κάτω από 212 ° F (100 ° C) δημιουργεί "αμελητέες ποσότητες" του HCAs. Επίσης, στο φούρνο μικροκυμάτων το κρέας πριν το μαγείρεμα μπορεί να μειώσει HCAs κατά 90%. Νιτροζαμινών, που περιέχεται στην επεξεργασμένα και μαγειρεμένα τρόφιμα, έχουν επίσης σημειωθεί ως καρκινογόνες, που συνδέονται με τον καρκίνο του παχέος εντέρου.

    Έρευνα έχει δείξει ότι το ψήσιμο στη σχάρα ή μπάρμπεκιου κρεάτων και ψαριών αυξάνει τα επίπεδα των καρκινογόνων πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων (PAH). Ωστόσο, το κρέας και τα ψάρια συνεισφέρουν μόνο ένα μικρό ποσοστό της διαιτητικής πρόσληψης PAH – η μεγαλύτερη πρόσληψη προέρχεται από έλαια, δημητριακά και λίπη.

  • ΚΑΦΕΣ

    Γνωρίζατε ότι…

    Ο καφές είναι ένα παγκόσμια διαδεδομένο ρόφημα, το οποίο κατασκευάζεται από τα καβουρδισμένα και αλεσμένα σπέρματα της καφέας ή καφεόδεντρου. Ο καφές έχει αναζωογονητική δράση, η οποία οφείλεται στο βασικό του συστατικό, την καφεΐνη, ένα αλκαλοειδές συστατικό που υπάρχει στους σπόρους των καρπών του. Υπολογίζεται ότι η διαδικασία ετοιμασίας του ροφήματος επαναλαμβάνεται παγκοσμίως πάνω από 400 δισεκατομμύρια φορές τον χρόνο.

    Ποικιλίες καφέ

    Υπάρχουν δύο βασικά είδη καφεόδεντρου, ή καφέας τα οποία παράγουν τις δύο ποικιλίες οι οποίες και στηρίζουν το παγκόσμιο εμπόριο του καφέ: η καφέα Αραμπίκα και η καφέα Ρομπούστα.

    Σπόροι καφέ της ποικιλίας arabica(αραβική), από καφεόδεντρο της Βραζιλίας

    Η ποικιλία arabica. Είναι η αρχαιότερη από τις δύο ποικιλίες. Πιστεύεται ότι προέρχεται από την Αιθιοπία αλλά, όπως δηλώνει και η ονομασία της, καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά στην Αραβική Χερσόνησο. Το 78% της παγκόσμιας παραγωγής καφέ είναι της ποικιλίας arabica.

    Η ποικιλία robusta (εύρωστη). Η ποικιλία robusta είναι ανθεκτικότερη στις ασθένειες του φυτού από την arabica, λόγω της σχεδόν διπλάσιας ποσότητας καφεΐνης που περιέχει (η καφεΐνη μπορεί να παραλύσει και σκοτώσει ορισμένα από τα έντομα που απειλούν το καφεόδεντρο).

    Είδη καφέ

    Το ρόφημα του καφέ.

    Ο Ελληνικός καφές

    Ο φραπέ

    Ο Στιγμιαίος καφές

    Ο καφές εσπρέσσο

    Ο καφές καππουτσίνο 

    Ο καφές κοζίτο 

    Ο Καφές φίλτρου ή γαλλικός καφές

    Ο καφές φροζίτο

    Η δράση του καφέ

    Ο καφές, ένα συνηθισμένο βοήθημα για την πολύωρη μελέτη.

    Η πιο γνωστή επίδραση του καφέ αφορά στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Σε λογικές ποσότητες, ο καφές βελτιώνει τις πνευματικές ικανότητες, καθώς προκαλεί εγρήγορση και μείωση της ανίας. Ο βασικός λόγος είναι ότι περιέχει καφεΐνη, ένα αλκαλοειδές που δρα ως τονωτικό. Για αυτό τον λόγο ο καφές συνήθως καταναλώνεται τις πρωινές ώρες ή κατά τη διάρκεια της εργασίας. Περισσότερο ευαίσθητα στη δράση της καφεΐνης είναι τα άτομα τρίτης ηλικίας, ειδικά όσον αφορά στον ύπνο. Αντίθετα, τα παιδιά δεν είναι πιο ευάλωτα από τους ενηλίκους, σε μικρές δόσεις καφέ. Συχνά, μαθητές και φοιτητές διατηρούν την προσοχή τους στο πολύωρο διάβασμα που απαιτούν οι εξετάσεις, με τη βοήθεια του καφέ.

  • ΜΕΛΙ

    Γνωρίζατε ότι...

    Πρωινό! Η λήψη ενός πλούσιου πρωινού είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να βελτιώσουμε την απόδοση του παιδιού μας, στο σχολείο.

     Πληθώρα μελετών επιβεβαιώνει ότι η σωστή διατροφή το πρωί οδηγεί το παιδί στην «επιτυχία».

    Τα παιδιά τα οποία τρώνε ένα πλούσιο και θρεπτικό πρωινό έχουν γενικότερα καλύτερους βαθμούς σε τεστ, παρουσιάζουν δηλαδή καλύτερο δείκτη ευφυΐας και ικανότητα μάθησης, καθώς και καλύτερη συμπεριφορά στην τάξη, σε αντίθεση με τα παιδιά πού μένουν νηστικά το πρωί ή που τρώνε κάτι πρόχειρο. Όσον αφορά επίσης την απόδοση των παιδιών της δεύτερης ομάδας, εκατοντάδες μελέτες δείχνουν ότι αυτή μειώνεται όλο και περισσότερο με το πέρασμα της ώρας. Αντίθετα, τα παιδιά τα οποία έχουν λάβει ένα πλούσιο και θρεπτικό πρωινό παρουσιάζουν χαμηλότερους ρυθμούς κούρασης, εξασθένησης της απόδοσης, αφηρημάδας, και υπερκινητικότητας στο σχολείο.

    Και για τους μεγάλους

    Το πρωινό όμως δεν αφορά μόνο τα παιδιά αλλά και τους μεγάλους. Η λήψη ενός πλούσιου και θρεπτικού πρωινού έχει πολλά οφέλη και για τους ενήλικες. Εάν φάτε ένα σωστό πρωινό και δεν φύγετε για τη δουλεία νηστικοί πίνοντας μόνο έναν καφέ ή τρώγοντας κάτι πρόχειρο στο δρόμο, όπως τυρόπιτα, κουλούρι κ.τ.λ. , θα σας βοηθήσει να αποδώσετε καλύτερα στην δουλειά σας, να μειώσετε την συνολική πρόσληψη σας σε λιπαρά, ακόμη και να μειώσει το άγχος σας. Μελέτη η οποία δημοσιεύτηκε σε επιστημονικό περιοδικό (International Journal of Food Sciences and Nutrition, 1998), έδειξε ότι η λήψη πρωινού βελτιώνει την πνευματική υγεία. Η συγκεκριμένη έρευνα ανέφερε ότι ενήλικες (ηλικίας 20 με 79 χρονών) οι οποίοι τρώνε πρωινό, είναι λιγότερο αγχώδεις (υποφέρουν λιγότερο από στρες), είναι λιγότερο μελαγχολικοί, και αναφέρουν χαμηλότερα επίπεδα συναισθηματικής κατάθλιψης, σε αντίθεση με αυτούς που αποφεύγουν το πρωινό. Δυστυχώς, όλο και περισσότεροι άνθρωποι, αποφεύγουν να τρώνε το πρωί με αποτέλεσμα να χάνουν τα πολύτιμα οφέλη του. Σύμφωνα με την έρευνα "Kids Take on Breakfast" η οποία πραγματοποιήθηκε το 1999, το 30% περίπου των παιδιών παραλείπουν να τρώνε πρωινό τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα. Το 7% περίπου των παιδιών δεν τρώνε απολύτως τίποτα το πρωί. Η παράλειψη του πρωινού βάζει τα παιδιά σε διατροφικό κίνδυνο. Τα παιδιά χρειάζονται πάνω από 40 θρεπτικά συστατικά ημερησίως για να αποδώσουν τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Σύμφωνα με την Western Dairy Council, το 1/3 των παιδιών που παραλείπουν το πρωινό δεν θα ικανοποιήσει τις ημερήσιες ανάγκες του σε πρωτεΐνη και το 75% θα χάσει την συνιστούμενη πρόσληψη ασβεστίου.

    Γιατί δεν τρώτε πρωινό;

    Εάν ρωτήσετε τους ανθρώπους το λόγο για τον οποίο δεν τρώνε πρωινό, η απάντηση συνήθως έχει να κάνει με την έλλειψη χρόνου. Ο έντονος ρυθμός ζωής και το πρωινό άγχος και βιασύνη σημαίνουν ότι αρκετές οικογένειες δεν αφιερώνουν χρόνο για το πρωινό. Μερικοί απολαμβάνουν ένα βιαστικό πρωινό (στα πεταχτά), κάποια άλλοι ένα γρήγορο πρωινό στη δουλειά, και άλλοι το παραλείπουν τελείως, χάνοντας ολότελα τα οφέλη του.

    Πώς να φτιάξετε ένα γρήγορο πρωινό

    Η λήψη ενός θρεπτικού και πλούσιου πρωινού είναι μια υπόθεση πολύ απλή. Πρώτον, διαλέξτε ένα τρόφιμο υψηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες βάσει των κανόνων της διατροφικής πυραμίδας. Δεύτερον, προσθέστε ένα γευστικό φρούτο ή λαχανικό. Τρίτον, συμπεριλάβετε στο πρωινό σας ένα γαλακτοκομικό. Δεν υπάρχουν δύσκολοι κανόνες για να προσλάβετε ένα θρεπτικό πρωινό. Παρακάτω υπάρχουν μερικές εύκολες και έξυπνες ιδέες για πρωινό στο σπίτι όταν έχετε το χρόνο:

    Φρέσκος χυμός φρούτων, ώστε να εξασφαλίζουμε μια καλή δόση βιταμίνης C και Α

    Γάλα ή γιαούρτι με μια μερίδα δημητριακών ολικής άλεσης, ή ακόμα και μια με δύο φέτες ψωμί η φρυγανιά ολικής αλέσεως με λίγο μαργαρίνη και μέλι.

    Επίσης ένα αβγό συνοδευμένο από ψωμί ή φρυγανιά ολικής αλέσεως θα αποτελούσε θαυμάσια ιδέα.

    Για τις μέρες όπου ο χρόνος σας δεν είναι αρκετός για να απολαύσετε ένα πρωινό στο σπίτι, τότε μπορείτε να ετοιμάσετε κάτι εύκολο και γρήγορο για τη δουλειά.

    Μπορείτε να πάρετε μαζί σας ένα γιαούρτι από το περίπτερο σκέτο ή με δημητριακά και φρούτα, να πάρετε μαζί σας ένα φρούτο, όπως για παράδειγμα μια μπανάνα ή ένα μήλο, ή ακόμη μπορείτε να πάρετε λίγο τυράκι, φρυγανιές ή μια φέτα ψωμί για τοστ ή ένα μικρό ψωμάκι ολικής άλεσης από το φούρνο.

    Για γρήγορο πρωινό στο αυτοκίνητο ή το λεωφορείο, μπορείτε να έχετε ένα σάντουιτς ή τοστ από ψωμί ολικής άλεσης με άπαχο ζαμπόν και τυρί – το οποίο θα περιέχει επίσης και ένα κομμάτι μαρούλι ή ντομάτα ή πιπεριά – και να πιείτε και έναν έτοιμο ατομικό φυσικό χυμό φρούτων του εμπορίου.

  • ΚΟΝΣΕΡΒΕΣ ΚΡΕΑΤΟΣ
  • ΡΟΦΗΜΑΤΑ - ΤΣΑΓΙΑ -...

    Γνωρίζατε ότι...

    Η ονομασία και η προέλευση του τσαγιού είναι κινέζικη. Το ανακάλυψε ο αυτοκράτορας Σεν Νουνγκ το 2737 π.Χ. κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην αυτοκρατορία του. Ο θρύλος λέει πως, την ώρα που έβραζε νερό, ένα ρεύμα παρέσυρε φύλλα από κάποιο γειτονικό θάμνο και αυτά κατέληξαν στο ξεσκέπαστο τσουκάλι. Πριν προλάβει κανείς να αντιδράσει, τα φύλλα άρχισαν να βράζουν και να χρωματίζουν το νερό. Ο Σεν Νουνγκ μύρισε το γλυκό άρωμα και δοκίμασε το πρώτο τσάι.

    Οι Πορτογάλοι έφεραν το 1610 το τσάι στην Ευρώπη για λογαριασμό των Ολλανδών. Λίγο αργότερα, οι Ολλανδοί ξεκίνησαν μαζική εισαγωγή τσαγιού. Ως νέα μόδα με φανατικούς οπαδούς, το τσάι τα πρώτα χρόνια ήταν πανάκριβο. Μετά το 1675 η τιμή του έπεσε σε λογικά πλαίσια, και το τσάι από την Ολλανδία πέρασε στη Γαλλία και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη.
    Τύποι
    Σερβίρισμα μασάλα τσάι στην Κολκάτα, Ινδία.

    Το πράσινο τσάι είναι το πιο διαδεδομένο στην ανατολική Ασία. Το μαύρο τσάι είναι ο πιο διαδεδομένος τύπος τσαγιού που καταναλώνεται στις δυτικές χώρες.

    Στην Ελλάδα είναι ενδημικό το τσάι του βουνού (γένος Sideritis). Στην Κρήτη, το βότανο Δίκταμο (Origanum dictamnus) χρησιμοποιείται αντί για τσάι.

    Στη νοτιοανατολική Ασία είναι διάσημο το μαύρο τσάι με γάλα και μπαχαρικά το οποίο ονομάζεται Μασάλα Τσάι. Συγκεκριμένα το μαύρο τσάι ρίχνεται σε βραστό γάλα και στη συνέχεια προστίθεται ζάχαρη και σε σκόνη αλεσμένα τα παρακάτω υλικά: πιπερόριζα (τζίνζερ), μαύρο πιπέρι, γαρίφαλο και κάρδαμο.
    Σύσταση

    Το τσάι περιέχει σε ποσοστό περίπου 3% το αλκαλοειδές καφεΐνη, όπως και ο καφές. Μερικές φορές χρησιμοποιείται ο παρωχημένος όρος «τεΐνη» όταν γίνεται αναφορά στην καφεΐνη του τσαγιού, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για την ίδια και την αυτή ένωση. Λόγω της ύπαρξης καφεΐνης, η κατανάλωση τσαγιού έχει παρόμοια επίδραση στον οργανισμό όπως και ο καφές, δηλαδή διεγείρει το νευρικό σύστημα και αυξάνει την αντοχή στην κούραση, σε μικρότερο όμως βαθμό.

    Άλλα κύρια συστατικά του τσαγιού είναι οι πουρίνες θεοφυλλίνη και θεοβρωμίνη, που είναι όπως και η καφεΐνη παράγωγα της ξανθίνης. Το τσάι περιέχει επίσης πολυφαινόλες, ταννίνες και κατεχίνες, στις οποίες αποδίδεται αντιοξειδωτική δράση.

  • ΜΠΙΣΚΟΤΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το μπισκότο (biskóto) είναι γλύκισμα από ζύμη διαμορφωμένη σε μικρά και λεπτά κομμάτια, τα οποία ψήνονται καλά στο φούρνο, ώστε να γίνουν τραγανά. Τα μπισκότα μπορεί να είναι γλυκά, αλμυρά, γεμιστά κλπ.

    Ετυμολογία

    Το μπισκότο πήρε το όνομα του την εποχή του μεσαίωνα στην Αγγλία. Η ονομασία του (bisquite) προέρχεται από τη λατινική φράση "panis biscotus". Μια δεύτερη ονομασία από την Αμερική είναι το cookie που πιθανότατα έμεινε από το ολλανδικό koekje. Η βασική διάφορα τους είναι ότι το "cookie" δεν φούσκωνε όταν ψηνόταν σε αντίθεση με το μπισκότο.

    Η ιστορία του μπισκότου

    Φημολογείται ότι το πρώτο μπισκότο εμφανίστηκε τυχαία στην Ολλανδία όταν κάποιος μάγειρας έριξε λίγη ζύμη στο ζεστό φούρνο και δημιούργησε το πρώτο μπισκότο.

    Η ιστορία της γαστρονομίας ισχυρίζεται ότι ξεκίνησαν από τη νεολιθική εποχή, καθώς οι άνθρωποι έψηναν καρπούς πάνω σε πέτρες αναμειγνύοντάς τους με νερό. Έτσι τα μπισκότα θεωρήθηκαν απόγονοι των πρώτων αυτών τροφών. Η πρώτη μορφή μπισκότου εμφανίστηκε στην Κίνα οπού παρασκεύαζαν πίτες από σουσάμι, ρύζι η φρούτα.

    Στην Αίγυπτο, μερικές χιλιετίες αργότερα, βγήκαν στο φως τοιχογραφίες εργατών που έψηναν "παξιμάδια". Σήμερα είναι γνωστό ότι οι Αιγύπτιοι ναύτες έπαιρναν στα ταξίδια τους φέτες ψωμιού από κεχρί με την ονομασία "dhourra".

    Άλλο ένα παρόμοιο παρασκεύασμα είναι στην αρχαία ελληνική κουζίνα οι "πλακούντες". Περιείχαν μέλι, μυρωδικά, λίπος, γάλα και μπαχαρικά και η ζύμη τους θύμιζε αυτήν του ψωμιού.

    Την ρωμαϊκή εποχή , τα αρτοποιεία παρασκεύαζαν τον "στρατιωτικό άρτο" ή αλλιώς "άρτο του ναυτικού",τον οποίο και αποκαλούσαν με την λατινική ονομασία "buccellum". Ο άρτος αυτός αποτελούταν από αλεύρι και μάζευε νερό για τριάντα ήμερες χωρίς καθόλου μαγιά η αλάτι. Μετά το ψήσιμο το ψωμί αυτό μάζευε νερό αφού πρώτα κοβόταν σε μικρά κομματάκια και επικαλυπτόταν με πιπέρι και μελί. Έπειτα ψηνόταν ξανά για να διατηρηθεί για αρκετό καιρό. Υπήρχαν περίοδοι μεγάλων ταξιδίων που η ζύμη αυτή ψηνόταν και τέσσερις φορές.

    Στην Περσία του 7ου αιώνα, αρτοποιοί πρόσθεσαν στην ζύμη αυτή βούτυρο ,αυγά και κρέμα και για να γίνει πιο γλυκιά μελί και φρούτα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των μπισκότων και των παξιμαδιών. Την εποχή που έγινε η εισβολή των μουσουλμάνων στην Ισπανία, αναπτυσσόταν το εμπόριο των μπαχαρικών και λόγω των σταυροφοριών τα μπισκότα εξαπλώθηκαν στην βόρεια Ευρώπη και στην Αραβία.

    Κατά το τέλος του 14ου αιώνα σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις πωλούσαν κουλούρια τα οποία μετέπειτα πήραν την μορφή γκοφρέτας η μπισκότου. Την περίοδο της αναγέννησης, όλοι οι οδηγοί μαγειρικής περιλάμβαναν συνταγές για μυρωδάτα μπισκότα.

    Τα πρώτα μπισκότα εμφανίστηκαν στην Αμερική κατά το 16ο αιώνα από Άγγλους, Σκοτσέζους και Ολλανδούς μετανάστες. Στην αφήγησή του ο εξερευνητής Sir Martin Frobisher, και ίσως στην παλιότερη αναφορά στα μπισκότα στις αγγλοσαξονικές χώρες, αναφέρει πως όσο έμενε στην βόρεια Αμερική η τροφή των ναυτικών ήταν μισό κιλό μπισκότα και ένα γαλόνι μπύρας την μέρα.

    Από το 15ο αιώνα και έπειτα, η ζάχαρη άρχισε να γίνεται πρωτεύουσα γλυκαντική ουσία και να αντικαθιστά το μέλι. Στα τέλη του 17ου αιώνα η σοκολάτα είχε αρχίσει να παίρνει θέση στις διατροφικές συνήθειες και συνδυάστηκε πολύ αρμονικά με τα μπισκότα.

    Τροφή στρατιωτών & ταξιδιωτών

    Το μπισκότο για μια περίοδο ήταν μια πρακτική τροφή σαν το ψωμί με την ιδιότητα να αποθηκεύεται και να διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα, ένα “σπογγώδες και ξερό μείγμα αλευριού, αντιστεκόμενο καλά στη μούχλα”. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στα ταξίδια καθώς αποτελούσε ιδανική τροφή. Όλα τα πλοία ήταν εφοδιασμένα με πολύ σκληρά μπισκότα και οι ναυτικοί συνήθιζαν να τα βουτάνε στην άλμη η στον καφέ για να μπορέσουν να τα φάνε. Έμειναν ως βασική τροφή των ναυτικών μέχρι την εμφάνιση της κονσέρβας.

  • ΖΩΜΟΙ - ΣΟΥΠΕΣ - ΠΟΥΡΕΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    Η σούπα είναι είδος φαγητού που γίνεται με βράσιμο σε νερό ή άλλα υγρά στερεών τροφών όπως κρέας και λαχανικά. Για να πυκνώσουν οι σούπες χρησιμοποιούνται συνήθως αμυλούχες τροφές, όπως ρύζι, αλεύρι, ζυμαρικά ή σιτάρι.

    Ζεστές σούπες καταναλώνονται κυρίως το χειμώνα καθώς αυξάνουν τη θερμοκρασία του σώματος, αλλά και στην παραδοσιακή ιατρική για την πρόληψη και θεραπεία ασθενειών, καθώς απορροφούνται εύκολα οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες που περιέχουν, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Οι ελληνικές σούπες χαρακτηρίζονται από την απλότητα των υλικών και την προετοιμασία τους. Σε αντίθεση με αρκετές άλλες χώρες αποφεύγεται το αλεύρι. Το άμυλο για το πήξιμο της σούπας προέρχεται συνήθως από ρύζι, ζυμαρικά ή όσπρια.

  • ΤΟΜΑΤΟΠΟΛΤΟΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    Ο γνωστός τοματοπολτός είναι αποτέλεσμα συμπύκνωσης χυμού τομάτας κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες παραγωγής προκειμένου να διατηρήσει στο μέγιστο την ξεχωριστή γεύση και διαθρεπτική αξία του.

  • ΑΥΓΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Αβγό ή αυγό είναι δομή που παράγουν, ως αναπαραγωγικό μέσο, τα θηλυκά άτομα ορισμένων ειδών ζώων (πτηνών, ερπετών, ψαριών και εντόμων), η οποία έχει σφαιρικό ή ωοειδές σχήμα και συνήθως περιβάλλεται από κέλυφος. Το αβγό γενικά χρησιμοποιείται για την εξωμήτρια ανάπτυξη αυτών των οργανισμών κατά τα πρώτα στάδια της ζωής τους, αν και υπάρχουν οργανισμοί, όπως η οχιά που κυοφορούν αυγά.

    Τα αυγά διακρίνονται σε γονιμοποιημένα, αυτά δηλαδή στα οποία υπάρχει ζυγωτό που αναπτύσσεται και στα μη γονιμοποιημένα. Τα αυγά ειδικά τα μη γονιμοποιημένα θεωρούνται κύτταρα, αφού αποτελούν ουσιαστικά ένα ωάριο. Το κολοσσιαίο σχετικά με τα υπόλοιπα κύτταρα μέγεθος οφείλεται στις θρεπτικές ουσίες που περιέχουν, οι οποίες προορίζονται για την ανατροφή των οργανισμών των γονιμοποιημένων ωαρίων. Ωστόσο, οι θρεπτικές αυτές ουσίες εξακολουθούν να υπάρχουν και στα μη γονιμοποιημένα αυγά, ώστε τα αυγά να αποτελούν τροφή μεγάλης διατροφικής αξίας και τμήμα της ανθρώπινης και όχι μόνο διατροφής.

    Διατροφική αξία του αυγού

    Σύνθεση του λευκώματος (ασπράδι):

    • Νερό 85-90%
    • Πρωτεΐνες (αλβουμίνες) 12%
    • Λίπος 0,25%
    • Τέφρα 0,6%
    • Υδατάνθρακες (κυρίως λακτόζη) 0,7%
    • Μικρές ποσότητες λεκιθίνης, χοληστερόλης, βιταμινών Β και ενζύμων


    Συστατικά κρόκου:

    • Νερό 45-51%
    • Πρωτεΐνες 16-17%
    • Λίπος 31-36%%
    • Τέφρα 1,3%
    • Υδατάνθρακες 0,2-1,1%

  • ΚΟΝΣΕΡΒΕΣ ΨΑΡΙΚΩΝ

    Γνωρίζατε ότι...

    Ξέρατε ότι ο χυμός που βρίσκεται στην κονσέρβα σολομού, προέρχεται κατευθείαν από το ίδιο το ψάρι; Αυτό τον κάνει πολύ καλή πρώτη ύλη για τα πιάτα με σολομό αφού μπορείτε να τον βράσετε ή να τον ψήσετε στο ίδιο του το ζουμί και να απογειώσετε τη γεύση του. Ο ζωμός που υπάρχει στην κονσέρβα με τόνο, όμως, δεν προέρχεται μόνο από το ίδιο το ψάρι αλλά του προσθέτουν λάδι ή νερό κατά την διάρκεια της διαδικασίας κονσερβοποίησης, οπότε καλό είναι να τον στραγγίζετε πριν τον χρησιμοποιήσετε.

  • ΞΗΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ

    Γνωρίζατε ότι...

    Οι ξηροί καρποί κυρίως τα αμύγδαλα, τα καρύδια, τα φουντούκια και τα φιστίκια, είναι μια κατηγορία τροφίμων που προσφέρουν στον οργανισμό μας ενέργεια και απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Μικρή ποσότητα ξηρών καρπών τροφοδοτεί τον οργανισμό μας με μεγάλες ποσότητες ενέργειας, ακόρεστων λιπαρών οξέων (Ω - 3 και Ω-6), φυτικών πρωτεϊνών, αντιοξειδωτικών (α-τοκοφερόλη), βιταμινών Β, ανόργανων συστατικών (ασβέστιο, σίδηρο, κάλιο, μαγνήσιο και χαλκό), φυτικών ινών,πολυφαινόλες, αργινίνη και τανίνες.

    Η κατανάλωσή τους προσφέρει:

    1. Μείωση της LDL χοληστερόλης σε ποσοστό (8-12%) και αύξηση της HDL χοληστερόλης σε ποσοστό (6-12%).
    2. Μείωση κατά 10,2% κατά μέσο όρο το επίπεδο των τριγλυκεριδίων.
    3. Βελτίωση λειτουργίας και φυσικής κατάστασης των αρτηριών της καρδιάς. Οι ξηροί καρποί είναι ιδιαίτερα πλούσιοι σε αργινίνη, ένα αμινοξύ απαραίτητο για να παραχθεί μονοξείδιο του αζώτου, το οποίο βοηθά τις αρτηρίες να διασταλούν μειώνοντας τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο σε ποσοστό 30-50%.
    4. Προστασία από την εμφάνιση του διαβήτη τύπου ΙΙ.
    5. Βελτίωση λειτουργίας του εντέρου.
    6. Ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.
    7. Αντικαρκινική προστασία. Η Ευρωπαϊκή Προοπτική Μελέτη για τον Καρκίνο και τη Διατροφή διαπίστωσε ότι όσο περισσότερους ξηρούς καρπούς κατανάλωναν οι γυναίκες τόσο χαμηλότερος ήταν ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του εντέρου.
    8. Η συχνή και λογική κατανάλωση ξηρών καρπών έχει αποδειχθεί ότι δεν αυξάνει το σωματικό βάρος.

    Για να φτάσουν όμως οι ξηροί καρποί στο τραπέζι και να συνεισφέρουν στη σωματική μας υγεία, προηγούνται μια σειρά από διαδικασίες. Η δεντροφύτευση, η λίπανση, ο ψεκασμός, το μάζεμα των καρπών, η αποφλοίωση τους, το στέγνωμα, και τέλος το σπάσιμο του κελύφους τους στους σπαστήρες ξηρών καρπών. Στη συνέχεια η ψίχα των ξηρών καρπών μπορεί να υποστεί περαιτέρω επεξεργασία όπως λεύκανση, κοπή σε κύβους, ψήσιμο, τηγάνισμα, επικάλυψη με καραμέλα ή σουσάμι κ.α. Στην Ελλάδα υπάρχουν εταιρίες που προσφέρουν όλες αυτές τις υπηρεσίες (σπάσιμο, λεύκανση, κοπή κ.τ.λ). Η περιοχή της Ελλάδος με τη μεγαλύτερη παραγωγή ξηρών καρπών είναι η κεντρική Ελλάδα κυρίως οι νομοί Φθιώτιδας, Μαγνησίας, Λάρισας και Ημαθίας.

  • ΨΩΜΙ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το ψωμί (αρχ. άρτος) είναι βασικό είδος τροφίμου με ιδιαίτερη θρεπτική αξία. Ανήκει στην παραδοσιακήδιατροφή, ιδιαίτερα αυτής των φτωχών. Το ψωμί είναι η βασική τροφή στην Ευρώπη, αλλά και στους πολιτισμούς της Αμερικής, της Μέσης Ανατολής (όπου έχει σχήμα πίτας) και της Βόρειας Αφρικής, σε αντίθεση με την ανατολική Ασία, όπου η βασική τροφή είναι το ρύζι. Γνωστό και ως «η ουσία της ζωής», το ψωμί παρασκευάζεται εδώ και 30.000 χρόνια. Θεωρείται η πλέον πλήρης και φτηνή τροφή και θεωρείται βασικό βοηθητικό τρόφιμο σε περιόδους ακραίας διατροφικής ένδειας.

    Ετυμολογία

    Στην αρχαία Ελληνική γλώσσα το ψωμί λέγεται άρτος. Η λέξη έχει αμφίβολη ετυμολογική προέλευση. Ο άρτος χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο, κατά κόρον από θρησκείες (Τον άρτον ημών τον επιούσιον, δός ημίν σήμερον, Χριστιανική Προσευχή) αλλά και από καθεστώτα όπως οι Ρωμαίοι στο Κολοσσαίο (άρτον και θεάματα). Η λέξη ψωμί είναι μεταγενέστερο και αποτελεί υποκοριστικό του Ψωμuς (= τεμάχιον), ψωμίον (κομματάκι, μπουκιά), ψωμί. Ολα είναι παράγωγα του ρήματος ψώω = τρίβω.

    Παρασκευή του ψωμιού

    Το ψωμί παρασκευάζεται βασικά από αλεύρι και νερό. Επιπλέον, το αλάτι και οι διογκωτικοί παράγοντες, όπως είναι η μαγιά και η μαγειρική σόδα είναι συνήθη συστατικά, αν και μπορεί να περιέχει και άλλα, όπως γάλα, αυγά, μπαχαρικά, φρούτα (π.χ. σταφίδες), ζάχαρη, ελιές, λαχανικά (π.χ. κρεμμύδι), ξηρούς καρπούς (π.χ.καρύδια) ή σπόρους (π.χ. σπόροι παπαρούνας). Συνήθως, το ψωμί φτιάχνεται από αλεύρι σίτου και νερό αναμειγμένο με μαγιά. Ο παραγόμενος πολτός λέγεται ζύμη ή προζύμι. Η ζύμη αφήνεται να φουσκώσει και τελικά ψήνεται στο φούρνο. Κατά την ζύμωση, μύκητες της μαγιάς προκαλούν διάσπαση του αμύλου σε μικρότερα μόρια, με αποτέλεσμα την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα και το ψωμί φουσκώνει. Αυτό απαιτεί 1 έως 5 ώρες. Ο ιδεώδης χρόνος για να γίνει άριστο ένα ζυμωτό "χωριάτικο" ψωμί είναι 4 ώρες. Αν αφεθεί λιγότερο είναι άνοστο και δύσπεπτο, ενώ αν αφεθεί περισσότερο φουσκώνει πολύ και ξινίζει. Εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας σε γλουτένη, το μαλακό σιτάρι είναι το πιο κοινό είδος δημητριακού που χρησιμοποιείται για την παρασκευή του.

    Είδη ψωμιού

    Πέραν του αλεύρου από μαλακό σιτάρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και αλεύρι από άλλα είδη σιταριού (π.χ. σκληρό, δίκοκκο, όλυρα), καθώς και από σίκαλη, κριθάρι, αραβόσιτο (καλαμπόκι) και βρώμη, τα οποία συνήθως, αλλά όχι πάντα, αναμιγνύονται με αλεύρι σίτου. Έτσι, υπάρχει πλέον σήμερα μεγάλη ποικιλία από είδη ψωμιού, μερικά από τα οποία παρατίθενται παρακάτω:

    • Λευκό ψωμί: Γίνεται από αλεύρι που περιέχει μόνο τον κεντρικό πυρήνα των σιτηρών (ενδοσπέρμιο).
    • Μαύρο ψωμί: Παρασκευάζεται από αλεύρι που προέρχεται από το ενδοσπέρμιο και από 10% πίτουρο. Μπορεί επίσης να αναφέρεται στο άσπρο ψωμί με προσθήκη χρωστικών (συχνά χρωστική καραμέλα) για να γίνει καφέ.
    • Ψωμί ολικής αλέσεως: Περιέχει το σύνολο του κόκκου του σιταριού (ενδοσπέρμιο, πίτουρο, φύτρο).
    • Πολύσπορο ψωμί: Πρόκειται για υψηλής θρεπτικής αξίας ψωμί, πλούσιο σε φυτικές ίνες, βιταμίνες, αμινοξέα και θρεπτικά συστατικά. Από το όνομά του, καταλαβαίνουμε ότι παρασκευάζεται από διάφορα είδη δημητριακών, όπως σιτάρι, σίκαλη, κριθάρι, βρώμη, καλαμπόκι, σπόρους κεχριού, παπαρούνας, ηλιόσπορου.
    • Χωριάτικο ψωμί: Παρασκευάζεται από αλεύρι, το οποίο παράγεται αποκλειστικά και μόνο από σκληρό σιτάρι και έχει χρυσοκίτρινο χρώμα.
    • Καλαμποκόψωμο: Παρασκευάζεται από αλεύρι καλαμποκιού, το οποίο παράγεται από την άλεση του αραβόσιτου, έχει έντονο κίτρινο χρώμα, απαλή υφή και νόστιμη γεύση.
    • Ψωμί σίκαλης: Γίνεται από αλεύρι σίκαλης, το οποίο έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες από πολλούς κοινούς τύπους ψωμιού και συχνά είναι πιο σκούρο στο χρώμα. Μπορεί να έχει ανοιχτό ή σκούρο χρώμα, ανάλογα με τον τύπο του άλευρου που χρησιμοποιείται και την προσθήκη χρωστικών, και συνήθως είναι πυκνότερο από το ψωμί που γίνεται από αλεύρι σίτου, ενώ έχει περισσότερες φυτικές ίνες από το λευκό ψωμί.
  • ΖΑΧΑΡΗ & YΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Η ζάχαρη (επιστ. ονομασία σακχαρόζη) είναι οργανική κρυσταλλική, γλυκαντική ουσία που ανήκει στους δισακχαρίτες, παραγόμενη από την επεξεργασία διαφόρων φυτών. Αποτελεί χημική ένωση ενός μορίου γλυκόζης και ενός μορίου φρουκτόζηςως προϊόν της φωτοσύνθεσης των φυτικών κυττάρων. Ο μοριακός χημικός της τύπος είναι C12H22O11 και στην καθαρή μορφή της είναι λευκή και άχρωμη. Όταν θερμαίνεται άνω των 200 °C, μετατρέπεται σε μία μάζα κολλώδη με χρώμα καφέ και γεύση πικρή, που λέγεται καραμέλα. Όπως όλοι οι πολυσακχαρίτες, υδρολύεται σε διαλύματα οξέων ή βάσεων και σε ιδιαίτερα ένζυμα, οπότε χωρίζεται στους πολυσακχαρίτες που την αποτελούν. Τα γλυκά περιέχουν κατά κανόνα ζάχαρη.

    Ετυμολογία και ιστορία

    H λέξη ζάχαρη προέρχεται ετυμολογικά από την σανσκριτική λέξη śarkara, που αρχικά σήμαινε άμμος, ή χαλίκι. Το αρχαίο ινδικό όνομά της γκάουρα προφανώς προήλθε από την ονομασία «Γκουρ», αρχαίας ηγεμονίας της Βεγγάλης. Σήμερα στην Ινδία ονομάζεται γκυρ.

    Το ζαχαροκάλαμο καλλιεργούνταν στην Ινδία ήδη από την 1η χιλιετία π.Χ., αλλά έφτασε στη Βόρειο Αφρική και τη Νότια Ευρώπη τον 8ο αιώνα π.Χ. Η παρασκευή ζάχαρης φέρεται να ήταν γνωστή στην Ινδία από την 3η χιλιετία π.Χ..

    Τρόπος παρασκευής και τυποποιημένες μορφές του εμπορίου

    Η ζάχαρη παρασκευάζεται από ζαχαροκάλαμο, ζαχαρότευτλα, σφένδαμνο, κριθάρι, σόργο, άγρια χουρμαδιά, φοίνικα της Παλμύρας, φοίνικα τόντυ, κοκκοφοίνικα, ζαχαροφοίνικα, και ως ζαχαρούχος χυμός από τη γιουβαία και νύπα. Το ζαχαροκάλαμο φύεται στις τροπικές περιοχές με τη μορφή ψηλών βλαστών που μοιάζουν με τα μπαμπού και έχουν πάχος περίπου 2,5 εκατοστά και ύψος ώς 3,5 μέτρα δηλαδή κατάλληλο για κόψιμο με μια ματσέτα. Τα ζαχαρότευτλα ευδοκιμούν στα εύκρατα κλίματα (ΗΠΑ, Ευρώπη και ειδικότερα Ελλάδα) ενώ το ζαχαροκάλαμο είναι τροπικό φυτό. Η παρασκευή ζάχαρης από ζαχαρότευτλα είναι πιο δύσκολη γιατί περιέχουν περισσότερες φυσικές και δύσοσμες ξένες ουσίες (ακαθαρσίες) από το ζαχαροκάλαμο.

    Στις μέρες μας η παρασκευή (παραγωγή) ζάχαρης, λόγω των βαρέων μηχανημάτων που απαιτούνται είναι βιομηχανική και πραγματοποιείται από ειδικά προς τούτο εργοστάσια καλούμενα βιομηχανίες ζαχάρεως. Στον ζαχαρόμυλο οι κομμένες φυτικές πρώτες ύλες τεμαχίζονται και συμπιέζονται σε πρέσες. Ο χυμός που προκύπτει καθαρίζεται με την προσθήκη ασβέστη και κατόπιν βράζεται σε μερικό κενό (που χαμηλώνει την θερμοκρασία βρασμού του) μέχρι να γίνει πηχτό σιρόπι που αποκτά καφέ χρώμα από τις συμπυκνωμένες προσμίξεις. Καθώς το νερό εξατμίζεται, η ζάχαρη συμπυκνώνεται τόσο πολύ που το υγρό δε μπορεί πλέον να την συγκρατήσει και μετατρέπεται σε στερεούς κρυστάλλους. Οι υγροί κρύσταλλοι στεγνώνονται σε φυγόκεντρο, ένα διάτρητο τύμπανο παρόμοιο με εκείνο του πλυντηρίου που απομακρύνει το νερό από τα ρούχα καθώς περιστρέφεται. Το σιρόπι (μελάσσα) απομακρύνεται αφήνοντας μια βρεγμένη καφετιά ζάχαρη που περιέχει μίγμα απόμύκητες, βακτήρια, χώμα, ίνες και διάφορα άλλα υπολείμματα φυτικά και εντόμων.

    Η άσπρη κρυσταλλική ζάχαρη παρασκευάζεται είτε από ζαχαρότευτλα είτε από ζαχαροκάλαμο. Η ακατέργαστη καφετιά ζάχαρη μεταφέρεται στο εργοστάσιο επεξεργασίας όπου καθαρίζεται με πλύση, επαναδιάλυση, βρασμό για επανακρυσταλλοποίηση και φυγοκέντρηση δύο φορές ακόμη, οπότε η ζάχαρη καθίσταται σταδιακά πιο λευκή. Η κλασική άσπρη ζάχαρη ονομάζεται, ανάλογα με το πάχος των κρυστάλλων της (κατ' αύξουσα σειρά),κρυσταλλική (refined)λεπτή (caster) και άχνη (icing).

    Ζάχαρη Άχνη

    Είδος ζάχαρης με πολύ λεπτούς κόκκους που συνήθως περιέχει ένα 3% άμυλο αραβοσίτου ώστε να μην απορροφά υγρασία. Χρησιμοποιείται κυρίως στην παρασκευή γλάσων ζαχαροπλαστικής και γενικότερα για τη διακόσμηση διαφόρων γλυκών, όπως στο γλάσο ρουαγιάλ ή στην κρέμα σαντιγύ, λόγω της άμεσης διάλυσής της.

    Καστανή ζάχαρη

    Πιο αρωματική, χημικά μη καθαρή (ή μερικώς καθαρή) μαλακή ζάχαρη, αποτελούμενη από κρυστάλλους σακχαρόζης με υπολείματα μελάσσας από ζαχαροκάλαμο ή παράγεται συνηθέστερα λόγω με επαναπρόσθεση της μελάσσας σε άσπρη ζάχαρη από ζαχαρότευτλα. Η καστανή ζάχαρη περιέχει από 3.5% μελάσσα (ανοιχτή καστανή ζάχαρη) ως 6.5% μελάσσα (μαύρη ζάχαρη) κατά όγκο. Κατά βάρος η καστανή ζάχαρη του εμπορίου περιέχει μέχρι 10% μελάσσα.

    Μαύρη ζάχαρη

    Επίσης αρωματική, με περισσότερη μελάσσα. Η ακατέργαστη καστανή ζάχαρη (ή απλώς ακατέργαστη ζάχαρη) είναι καστανή ζάχαρη που παρασκευάζεται από την πρώτη κρυσταλλοποίηση του ζαχαροκάλαμου. Η ακατέργαστη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο, αν εν συνεχεία γίνει κατεργασία, αποδίδει περίπου 70% κατά βάρος άσπρη ζάχαρη.

    Ντεμεράρα

    Ανοικτή χρυσαφί καφετιά ζάχαρη από τον Μαυρίκιο από χυμό ζαχαροκάλαμου. Ο χυμός θερμαίνεται για να εξατμιστεί το νερό και να κρυσταλλοποιηθεί, εν συνεχεία με φυγοκέντριση απομακρύνονται ακαθαρσίες και στεγνώνει η ζάχαρη. Το όνομά της προέρχεται από την αποικία Ντεμεράρα στη Γουϊάνα, όπου παρασκευαζόταν αρχικά.

    Jaggery

    Παράγεται με παραδοσιακή μέθοδο στην Ινδία από συγκεκριμένο είδος φοινικιάς και καταναλώνεται στην Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική και τηνΚαραϊβική. Στον συμπυκνωμένο χυμό από ζαχαροκάλαμο, που έχει συνήθως από χρυσό έως σκούρο καφέ χρώμα, δε διαχωρίζονται η μελάσσα και οι κρύσταλλοι. Μετά την εκχύλιση περιέχει σακχαρόζη έως 50%, ιμβερτοσάκχαρα έως 20%, υγρασία έως 20%, και άλλα υπολείματα από αδιάλυτες ουσίες όπως στάχτη, πρωτεΐνες και bagasse.

    Ζάχαρη σε κύβους

    Παρασκευάζεται από όλα τα είδη ζάχαρης και χρησιμοποιείται σε ροφήματα λόγω της φορητότητας της (όπως και η ζάχαρη σε χάρτινες συσκευασίες ατομικής χρήσης). Σερβίρονται σε μπωλάκι ζάχαρης με ειδική λαβή ή κουταλάκι, αντικείμενα τα οποία εξελίχθηκαν σε λεπτεπίλεπτα έργα τέχνης κατά το παρελθόν.

  • ΦΡΥΓΑΝΙΕΣ - ΠΑΞΙΜΑΔΙΑ...

    Γνωρίζατε ότι...

    Tα παξιμάδια είναι από τα πιο γνωστά και αγαπημένα παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα. Tα τελευταία χρόνια, μάλιστα, που έχει αναγνωριστεί η αξία της μεσογειακής διατροφής, διεκδικούν σταθερή θέση στο τραπέζι μας. Tο Vita σάς εξηγεί τους λόγους που αξίζει να προτιμήσετε το παραδοσιακό ελληνικό παξιμάδι και σας παρουσιάζει τους τύπους που κυκλοφορούν στην αγορά, για να διαλέξετε αυτόν που προτιμάτε.

    OΙ ΤΥΠΟΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΠΑΞΙΜΑΔΙΩΝ
    Tα παξιμάδια είναι παραδοσιακό ελληνικό τρόφιμο, το οποίο μάλιστα, όταν παρασκευάζεται στην Kρήτη, έχει και το χαρακτηρισμό ΠΓE (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη). Tα χωρίζουμε σε κατηγορίες, ανάλογα με το αλεύρι που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή τους.
    Σταρένια: από σιτάλευρο και μαγιά.
    Kριθαρένια: από αλεύρι κριθαριού, σιτάλευρο και μαγιά.
    Σίκαλης: από αλεύρι σίκαλης, σιτάλευρο και μαγιά.
    Oλικής άλεσης: από αλεύρι ολικής άλεσης (κυρίως σίτου) και μαγιά.
    Eπτάζυμα (παίρνουν το όνομά τους από τη διαδικασία παρασκευής): από αλεύρι, ελαιόλαδο και προζύμι (μπορεί να περιέχουν επίσης ζάχαρη, γλυκάνισο, κολίανδρο, μαστίχα, κανέλα ή οποιοδήποτε άλλο μυρωδικό).
    Tύπου Kυθήρων: από σιτάλευρο, ελαιόλαδο και μαγιά.
    Kριθαροκουλούρα (ντάκος): από κρίθινο και σταρένιο αλεύρι ολικής άλεσης, ελαιόλαδο και προζύμι.

  • ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ - ΜΠΑΡΕΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    δημητριακά είναι η σπουδαιότερη κατηγορία φυτών που καλλιεργούνται για τη διατροφή του ανθρώπου. Από τα δημητριακά παράγεται ένα από τα βασικά είδη της ανθρώπινης διατροφής, το ψωμί, ζωοτροφές, πρώτες ύλες για τη βιομηχανία τροφίμων, για τη βιομηχανία χαρτιού, καθώς και για άλλους βιομηχανικούς κλάδους. Τα δημητριακά στη μεγάλη τους πλειονότητα ανήκουν στην οικογένεια των αγρωστιδών και τα περισσότερα κατάγονται από την περιοχή της Δυτικής Ασίας. Τα δημητριακά αποτελούν τη βάση της φυτικής παραγωγής κάθε χώρας και στις πιο πολλές χώρες η καλλιέργειά τους κατέχει την πρώτη θέση της γεωργικής παραγωγής.

    Χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες:

    • στα σιτηρά, που περιλαμβάνουν το στάρι, το καλαμπόκι, το ρύζι, το κεχρί, την όλυρα και πολλά άλλα παρόμοια είδη
    • στα οσπριοειδή, στα οποία ανήκουν τα διάφορα είδη των φασολιών, η σόγια (που θεωρείται ως ένα από τα πιο βασικά οσπριοειδή), οι φακές, τα ρεβίθια κλπ. και τέλος
    • στα ελαιώδη δημητριακά, όπως είναι και πάλι η σόγια, ο ηλίανθος και πολλά άλλα.

    Στις χώρες με θερμότερα κλίματα καλλιεργούνται κυρίως το σόργο, το ρύζι (που αποτελεί και τη βασική τροφή εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο, ιδιαίτερα στις ασιατικές χώρες) και το καλαμπόκι (που αποτελεί αντίστοιχα βασικό στοιχείο διατροφής για πολλούς κατοίκους της Αμερικανικής Ηπείρου). Στις χώρες με ψυχρότερα κλίματα καλλιεργούνται κυρίως το σιτάρι, το καλαμπόκι, το κριθάρι και η βρώμη, καθώς και η σίκαλη.

    Γενικά τα δημητριακά είναι μονοετή φυτά που σπέρνονται και θερίζονται μέσα σε ένα χρόνο.

    Σύμφωνα με πρόσφατες ανακαλύψεις, η χρήση των δημητριακών ως τροφής από τους ανθρώπους ανάγεται στην προϊστορική εποχή (Μέση Λίθινη)

  • ΣΑΛΤΣΕΣ DRESSING

    Γνωρίζατε ότι...

    Στις σάλτσες κατατάσσονται όλα τα ζεστά ή κρύα παρασκευάσματα, σε υγρή ή ρευστή μορφή, που χρησιμοποιούνται είτε για την προετοιμασία του φαγητού, είτε για το μαγείρεμα του, αλλά σερβίρονται και ως συνοδευτικά του. Η λέξη «σάλτσα», που προέρχεται από το λατινικό επίθετο «salsus» (αλμυρός) υπενθυμίζει ότι στη ρωμαϊκή εποχή οι σάλτσες ήταν πολύ αλατισμένες και συχνά περιείχαν και το έντονο καρύκευμα, liquamen, παραλλαγή του αρχαίου ελληνικού γάρου (σάλτσα ψαριού με ξίδι), που μαζί με τον μυττωτό (σάλτσα με σκόρδο, πράσο, τυρί κι ελαιόλαδο) άρτυζαν τα περισσότερα φαγητά, στην αρχαία Ελλάδα. Παρότι κάποιες μεσαιωνικές σάλτσες κατόρθωσαν να επιζήσουν μέχρι τις μέρες μας διατηρώντας ακόμα και το όνομα τους (sauce poivrade, sauce Robert, dodine, cameline,) καμία από αυτές δεν διατήρησε τον άλλοτε αιχμηρό χαρακτήρα της, ούτε τα έντονα γλυκόξινα στοιχεία της. Ελάχιστες είναι εξάλλου οι σάλτσες χρησιμοποιούν ακόμα σήμερα το ψωμί ως «συνδετικό» στοιχείο, όπως συνέβαινε σε παλαιότερες περιόδους, όπου ο μόνος τρόπος για να «δέσουν» τους αρωματισμένους με μπαχαρικά ζωμούς ήταν να προσθέσουν τριμμένο ψωμί. 

    Οι σάλτσες αρχίζουν να αποκτούν τη σημερινή τους μορφή κάπου ανάμεσα στο 17ο και στο 18ο αιώνα, όταν η κουζίνα περνά στα χέρια των επαγγελματιών μαγείρων. Αυτοί εμπνέονται, δημιουργούν και καθιερώνουν κάποιες σάλτσες, με λεπτά αρώματα και φίνα υφή όπως η μπεσαμέλ, η μιρπουά (mirepoix), η σουμπίζ (Soubise) και η μαγιονέζα. Για πρώτη φορά γίνεται διαχωρισμός ανάμεσα στις ζεστές και τις κρύες σάλτσες και συστηματοποιούνται οι βάσεις για τις λευκές σάλτσες (τη μπεσαμέλ και τη βελουτέ) και για τις καστανές σάλτες, τη ντεμί-γκλας (demi-glace), την ενσπανιόλ (espagnole) και τη σάλτσα τομάτας. Πάνω σε αυτές τις βάσεις έμελλε να δημιουργηθούν δεκάδες άλλες σάλτσες, λιγότερο ή περισσότερο πυκνές, με οποίες διευρύνεται η γκάμα της κουζίνας. Άλλες προορίζονται για να αρτύσουν τη σαλάτα (βινεγκρέτ, ρεμουλάντ), άλλες βοηθούν στο ψήσιμο των υλικών στο φούρνο (μπεσαμέλ), άλλες αποτελούν το ζωμό μέσα στον οποίο μαγειρεύεται το φαγητό (σάλτσα με κρασί, σάλτσα σαλμί) κι άλλες, κυρίως κρύες, απλά συνοδεύουν το φαγητό κατά το σερβίρισμα του (μαγιονέζα, ολαντέζ), αλλά και ζεστές (μπεαρνέζ, νορμάντ).
    Ο ρόλος της σάλτσας είναι εξισορροπητικός. Βελτιώνει τη γεύση του φαγητού, αναδεικνύοντας τα χαρακτηριστικά του και βελτιώνει και την υφή του, επειδή του προσθέτει υγρασία. 

  • ΞΥΔΙΑ - ΧΥΜΟΙ ΛΕΜΟΝΙΟΥ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το ξίδι ή ξύδι είναι όξινο υγρό που προέρχεται από τη ζύμωση της αιθανόλης του κρασιού σε αιθανικό οξύ, μετά από χρόνια, χωρίς την προσθήκη ζάχαρης και με τη βοήθεια κάποιων χρήσιμων βακτηρίων. Η αντίδραση που σχηματίζεται είναι η εξής: CH3CH2OH + O2 → CH3COOH + H2O. Το pH του ξυδιού διαφέρει από ξύδι σε ξύδι και κυμαίνεται μεταξύ των τιμών 2,4 έως 3,4.

    Υπάρχουν διάφορα είδη ξυδιού, όπως το βαλσάμικο, το κόκκινο και το άσπρο. Το ξύδι χρησιμοποιείται σαν βασικό συστατικό στην Ανατολίτικη κουζίνα και σαν όχι τόσο βασικό συστατικό στην Ευρωπαϊκή.

    Οι απαρχές του ξιδιού φαίνεται να έχουν τις ρίζες τους στην Κίνα, κατά το 2000 π.Χ.. Επίσης, το ξύδι αναφέρεται και στην Βίβλο και συγκεκριμένα στο σημείο όπου ο Ιησούς διψασμένος ζητάει από τους Ρωμαίους νερό και αυτοί του βάζουν στο στόμα ένα σφουγγάρι εμποτισμένο με ξύδι.

    Το ξύδι φτιάχνεται κυρίως από κρασί, αλλά μπορεί και να φτιαχτεί και από φρούτα όπως μήλα, ντομάτα και καρύδα, από όσπρια όπως ρύζι και από μπύρα.

  • ΜΟΥΣΤΑΡΔΕΣ- ΜΑΓΙΟΝΕΖΕΣ...

    Γνωρίζατε ότι...

    Μουστάρδα είναι καρύκευμα είτε σε μορφή σκόνης είτε σε μορφή πάστας. Παρασκευάζεται από σπόρους(σπέρματα) συγκεκριμένων φυτών της οικογένειας των Σταυρανθών ή των Βρασσικιδών (Crucifae ή Brassicaceae)). Τα κυριότερα είδη είναι: Το είδος Sinapis alba (Σινάπι το λευκό) του γένους Σινάπι (γνωστό επίσης και ως σινάπι ή βρούβα ή λάψανο) με κίτρινα σπέρματα, το είδος Brassica juncea (Κράμβη η βουρλοειδής) του γένους Βράσσικα με σκουρόχρωμα σπέρματα και το B. Nigra (Κράμβη η μαύρη) με επίσης σκουρόχρωμα σπέρματα.

    Ιστορία

    Η χρήση της μουστάρδας ως μπαχαρικού, τουλάχιστον με τη μορφή σκόνης, αναφέρεται σε ινδικά καισουμεριακά κείμενα ήδη από το 3.000 π.Χ. Αργότερα έχουμε συχνότερες αναφορές σε ελληνικά και ρωμαϊκάκείμενα και στη Βίβλο. Στην Καινή Διαθήκη το σπέρμα της μουστάρδας αναδεικνύεται ως σύμβολο πίστης. Τέλος τα σπέρματα της μουστάρδας χρησιμοποιούντο ως φάρμακο από τον Ιπποκράτη ενώ έμπλαστρα μουστάρδας εθεωρούντο από την παλαιότερη ιατρική, χρήσιμα για τις επιπαστικές τους ιδιότητες και τη θεραπεία του κρυολογήματος . Από τον 20ο αιώνα έως και σήμερα η μουστάρδα είναι από τα πλέον ευπώλητα καρυκεύματα στον δυτικό κόσμο.

    Σύνθεση και Είδη

    Η σύνθεση μιας κλασικής μουστάρδας του εμπορίου αναλύεται σε: νερό, ξύδι, σιναπόσπορο, ζάχαρη, αλάτι, χρωστικές ουσίες όπως η κουρκουμίνη, συμπυκνωμένο μείγμα λεμονιού και κνήκου και μπαχαρικά. Η μουστάρδα κατ' αρχάς διαφοροποιείται βάσει του είδους των σπόρων. Από το Σινάπι παράγεται η λευκή και κίτρινη μουστάρδα, από το Brassica juncea η καφέ μουστάρδα και από το B.Nigra η μαύρη. 

    Η μουστάρδα χρησιμοποιείται και ως υλικό (είτε ως σπόρος είτε στην ξηρή μορφή της είτε ως πάστα) σε συνδυασμό με άλλα υλικά, για την παρασκευή άλλων προϊόντων όπως:

    • Μαγιονέζες και σάλτσες.
    • Κάρυ (ξηρή μορφή)
    • Πίκλες
    • Έλαιο στη μαγειρική στη Βόρεια Ινδία , στο Πακιστάν και στην Κίνα
    • Ως παραπροϊόν του ελαίου για ζωοτροφή.

    Χρήση στην κουζίνα

    Η μουστάρδα χρησιμοποιείται ευρέως ως συμπλήρωμα και ενισχυτικό της γεύσης στο κρέας, ειδικότερα στα λουκάνικα και σε σαλάτες. Επίσης στο σουβλάκι, σεσάντουιτς, τοστ και χοτ-ντογκ. Τέλος χρησιμοποιείται στην παρασκευή του μίγματος των μπιφτεκιών, κατά τη διάρκεια ψησίματος πατατών στο φούρνο και ως μαρινάδα κρεάτος όλων των ειδών.

    Το κέτσαπ (αγγλ. ketchup) είναι πυκνή σάλτσα με βάση τη ντομάτα, με γλυκόξινη και πικάντικη γεύση. Χρησιμοποιείται ως άρτυμα σε τηγανιτές πατάτες, χάμπουργκερ, χοτ ντογκ, σνίτσελ, σάντουϊτς, γύρο, σουβλάκια κλπ.

    Χρήση

    Η κατανάλωση κέτσαπ είναι ένας δημοφιλής τρόπος κατανάλωσης ντομάτας που χρησιμοποιείται ευρέως στο γρήγορο φαγητό. Επειδή στο κέτσαπ που κυκλοφορεί στο εμπόριο προστίθενται μεγάλα ποσοστά ζάχαρης και ενδεχομένως συντηρητικά, υπάρχουν ανησυχίες για τη χρήση του και θεωρείται ότι έχει συμβάλλει στην εξάπλωση της παχυσαρκίας και ιδιαίτερα της παιδικής παχυσαρκίας.

  • ΜΠΡΑΛΙΝΕΣ
  • ΡΥΖΙΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το ρύζι είναι μονοκοτυλήδονο φυτό της οικογένειας των  με καταγωγή από την τροπική και υποτροπική Νότια Ασία και την Αφρική. Το ρύζι είναι ένα από τα βασικά διατροφικά είδη της ανθρωπότητας: τα δυο είδη του αποτελούν το ένα πέμπτο των συνολικά καταναλισκόμενων θερμίδωνπαγκοσμίως. 

    Είδη ρυζιού ως έτοιμο προϊόν

    Το ρύζι ως προϊόν κυκλοφορεί σε πολλές μορφές ανάλογα με τον τόπο και τον τρόπο παραγωγής του. Ορισμένα είδη που τα συναντούμε κατά κόρο στην ελληνική αγορά είναι:

    • Ρύζι Γλασσέ. Το χρώμα του είναι λευκό και το σχήμα του μεσόσπερμο, από τα παλαιότερα είδη, με ισχυρή παρουσία στην Ελληνική αγορά ενδείκνυται για σούπες και γλυκά όπως το ρυζόγαλο.
    • Ρύζι Καρολίνα. Το χρώμα του είναι λευκό και το σχήμα του μεσόσπερμο. Είναι προτιμητέο για φαγητά φούρνου.
    • Ρύζι Νυχάκι. Το χρώμα του είναι λευκό και το σχήμα του μακρύσπερμο, κυρίως για πιλάφι.
    • Ρύζι Parboiled. Είναι προβρασμένο με υποκίτρινο χρώμα και το σχήμα του είναι μακρύσπερμο. Το χρώμα του οφείλεται στον εξωτερικό φλοιό του ρυζιού ο οποίος απομακρύνεται σε στάδιο της επεξεργασίας του. Ρύζι με ανοδική εμπορική πορεία, θεωρείται ιδανικό για πιλάφι και για κάθε συνταγή, λόγω του ότι παραμένει σπυρωτό.
    • Ρύζι καστανό μερικώς αναποφλοίωτο. Στο ρύζι αυτό κατά την επεξεργασία δεν αφαιρείται ο φλοιός του με αποτέλεσμα το τελικό προϊόν να είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες και με μικρότερο γλυκαιμικό δείκτη σε σχέση με τα παραδοσιακά ρύζια. Συστήνεται σε δίαιτες υγιεινής διατροφής και απώλειας βάρους.
    • Ρύζι Μπασμάτι. Το χρώμα του είναι λευκό και το σχήμα του μακρύσπερμο: Αρωματικό ρύζι που καλλιεργείται στις περιοχές των ποταμών που πηγάζουν από τα Ιμαλάια και βρίσκονται μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν. Το άρωμα του έχει σχέση με τα ιδιαίτερα συστατικά του υπεδάφους των περιοχών που καλλιεργείται. Ρύζι για κάθε χρήση, με ιδιαίτερη γεύση.
    • Ρύζι Jasmine. Το χρώμα του είναι λευκό και το σχήμα του μακρύσπερμο: Αρωματικό ρύζι που καλλιεργείται στα υψίπεδα τηςΤαϋλάνδης. Το άρωμα του οφείλεται στα ιδιαίτερα συστατικά του υπεδάφους της περιοχής που καλλιεργείται. Ρύζι για κάθε χρήση με ιδιαίτερη γεύση.
    • Ρύζια Αρμπόριο & Carnaroli με σχήμα μεσόσπερμο αλλά μεγάλο και πλατύ κόκκο. Συνήθως Ιταλικής προέλευσης, καλλιεργούνται στις παραποτάμιες περιοχές του ποταμού Πάδου της Βορείου Ιταλίας. Χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ρυζότου.
    • Ρύζι Άγριο: Είναι ένα υδρόφιλο φυτό που καλλιεργείται στη Βόρειο Αμερική που το όνομα του είναι Indian Rice (Zizania palustis L.) συγγενές με το ασιατικό ρύζι. Πλούσιο σε φυτικές ίνες με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.
  • ΓΙΑΟΥΡΤΙΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το γιαούρτι (από την τούρκικη λέξη yoğurt) είναι τροφή σε κρεμώδη κατάσταση που παράγεται από γάλα που έχει υποστεί ζύμωση. Το γιαούρτι έχει απαλή υφή με ελαφρώς όξινο άρωμα που οφείλεται στο γαλακτικό οξύ που περιέχει. Έχει υψηλή θρεπτική αξία, μπορεί δε να παραχθεί από γάλα αγελάδας, προβάτου και βούβαλου. Το γιαούρτι, στη σημερινή του μορφή και χρήση, πιθανότατα προήλθε από περιοχές που σήμερα ανήκουν στην Τουρκία, αν και υπάρχουν αναφορές στον ινδοϊρανικό πολιτισμό του 500 π.Χ.[που το αναφέρουν ως τροφή των θεών (μαζί με μέλι). Αγελαδινό γάλα χρησιμοποιείται κυρίως στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, ενώ πρόβειο γάλα προτιμάται στην Τουρκία και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Το βουβαλίσιο γάλα χρησιμοποιείται συχνότερα στην Αίγυπτο και στην Ινδία.

  • ΒΟΥΤΥΡΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το βούτυρο είναι κίτρινη έως λευκή λιπαρή ουσία που παρασκευάζεται από γάλα ή γάλα κορυφής (δηλαδή το περισσότερο λιπαρό μέρος του γάλακτος μετά τη διαδικασία διαχωρισμού που λέγεται αποκορύφωση) ή μείγμα τους με βουτυροποίηση (απόδαρση). Με τη βουτυροποίηση επιτυγχάνεται η συνένωση των λιποσφαιρίων σε ένα στερεό γαλάκτωμα (στο γάλα τα λιποσφαίρια είναι σε μεγαλύτερες αποστάσεις και μη συνδεδεμένα). Το γαλάκτωμα αυτό εμπεριέχει εκτός από λιποσφαίρια και νερό, τυρόπηγμα, γαλακτοζάχαρο, και ανόργανα άλατα. Το χρώμα τού βουτύρου οφείλεται στο καροτένιο και άλλες λιποδιαλυτές χρωστικές που περιλαμβάνονται στο λίπος. Το γάλα που χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη, μπορεί να είναι αγελαδινό, πρόβειο, κατσικίσιο, αιγοπρόβειο ή σπανιότερα βουβαλίσιο ή και από γάλα καμήλας.Το βούτυρο χρησιμοποιείται ως φαγητό και ως μαγειρικό λίπος.

  • ΣΟΚΟΛΑΤΕΣ - ΓΚΟΦΡΕΤΕΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    Με τον όρο Σοκολάτα περιγράφουμε μία σειρά από προϊόντα που έχουν ως βασικό συστατικό ή προέρχονται από τοκακαόδεντρο. Είναι ένα από τα βασικά συστατικά στη ζαχαροπλαστική, σε γλυκά, παγωτά ή μπισκότα. Σοκολάτα επίσης ονομάζεται και ζεστό ρόφημα (αφέψημα) με βάση τη σοκολάτα.

    Είδη σοκολάτας

    Υπάρχουν πολλά είδη σοκολάτας. Μερικά από τα δημοφιλέστερα στην Ελλάδα είναι:

    • Κουβερτούρα (πικρή)
    • Σοκολάτα υγείας (σκούρα)
    • Σοκολάτα γάλακτος
    • Αμυγδάλου
    • Λευκή
    • Μαύρη

    Τα είδη σοκολάτας εξαρτώνται από την περιεκτικότητα σε:

    • Κακάο - στερεά
    • Βούτυρο κακάο
    • Ζάχαρη
    • Γάλα
    • Πρόσθετους ξηρούς καρπούς (αμύγδαλα, φουντούκια)
    • Πρόσθετα άλλα υλικά (σταφίδες, διογκωμένο ρύζι, κόκκους πιπεριού κλπ)

    και συνεπώς τα είδη σοκολάτας που κυκλοφορούν είναι πάρα πολλά.

    Υγεία

    Δεδομένου ότι η σοκολάτα αφενός περιέχει ζάχαρη και αφετέρου είναι αγαπητό έδεσμα των παιδιών, θεωρείται ότι κάνει κακό στην υγιεινή των δοντιών τους, όταν δε συνοδεύεται από συχνό καθάρισμα των δοντιών. Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει πως βοηθάει στην καταπολέμηση του άγχους, και για αυτό το λόγο, οι ψυχολόγοι την προτείνουν σε μαθητές, όταν είναι σε περίοδο εξετάσεων.

  • ΚΡΟΥΑΣΑΝ - ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ -...

    Γνωρίζατε ότι...

    Τα Croissant, αυτά τα βουτυρένια μικρά ψωμάκια σε σχήμα ημισελήνου, είναι Δυτικοευρωπαϊκής προελεύσεως, όπως δηλώνει και το όνομά τους!

    Όμως τα λατρεύσαμε και τα λατρεύουμε κι εμείς για την απαλή και αφράτη ζύμη τους αλλά, προ πάντων, και τις μικρές γευστικές εκπλήξεις που κρύβει το εσωτερικό τους!

    Τα παραδοσιακά κρουασάν γίνονται από ζύμη που φουσκώνει με μαγιά. Μετά απλώνεται και διπλώνεται πολλές φορές διαδοχικά, στη συνέχεια τυλίγεται σε φύλλο, παρόμοιο με αυτό της σφολιάτας. Είναι μια διαδικασία που απαιτεί δεξιοτεχνία, χρόνο και κόπο.

  • ΕΛΙΕΣ - ΤΟΥΡΣΙΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Η ελιά ή ελαιόδενδρο ή λιόδεντρο (επιστ. ΕλαίαOlea) είναι γένος καρποφόρων δέντρων της οικογένειας τωνΕλαιοειδών (Oleaceae), το οποίο συναντάται πολύ συχνά και στην Ελλάδα. Ο καρπός του ονομάζεται επίσης ελιά και από αυτόν παράγεται το ελαιόλαδο. Η ελιά υπήρξε το σύμβολο της θεάς Αθηνάς.

    Ιστορία

    Η ελιά είναι γνωστή από τους αρχαιότατους χρόνους, και πιθανότατα κατάγεται από το χώρο της ανατολικήςΜεσογείου. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, πατρίδα της ελιάς είναι η Αθήνα και η πρώτη ελιά φυτεύτηκε από την Αθηνά στην Ακρόπολη.

    Οι Έλληνες ήταν ο πρώτος λαός που καλλιέργησε την ελιά στον ευρωπαϊκό μεσογειακό χώρο. Την μετέφεραν είτε Έλληνες άποικοι είτε Φοίνικες έμποροι. Όπως αναφέρει ο Πλίνιος, κατά το 580 π.Χ, ούτε το Λάτιο ούτε η Ισπανία ούτε η Τύνιδα γνώριζαν την ελιά και την καλλιέργειά της.

  • ΚΟΝΣΕΡΒΕΣ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

    Γνωρίζατε ότι...

    Αν μία κονσέρβα προέρχεται από έμπιστη πηγή, περιέχει καλή ποιότητας τρόφιμα και έχει διατηρηθεί σωστά, τότε μπορεί να αποτελέσει όχι απλά μία εξαιρετική διατροφική λύση για κάθε στιγμή αλλά και μία ιδανική διατροφική επιλογή. Οι κονσέρβες σίγουρα δεν είναι κάτι στο οποίο θα πρέπει να στηρίξουμε την καθημερινή μας διατροφή. Είναι όμως μία λύση στην οποία μπορούμε να στηριχθούμε μία δύσκολη στιγμή. Αν δεν τρώμε ποτέ ψάρι επειδή θεωρούμε μπελά την αγορά και το μαγείρεμά του, τότε ένας τόνος, μερικές σαρδέλες ή ένα σκουμπρί κονσέρβας μπορεί να μας προσφέρουν κάποια από τα ευεργετικά συστατικά που αλλιώς θα έλειπαν από την διατροφή μας. Αντίστοιχα, αν κάποιο τρώει ελάχιστα λαχανικά, το να φάει αρακά ή καλαμπόκι κονσέρβας μόνο ως θετικό μπορεί να χαρακτηριστεί.

  • ΜΑΣΤΙΧΑ - ΒΑΝΙΛΙΑ...

    Γνωρίζατε ότι...

    Kατάλευκο και αρωματικό, το «υποβρύχιο» ήταν κάποτε το επίσημο κέρασμα του Πατριαρχείου.  

    Δροσερό, μαστιχωτό, μια ζαχαρένια μπαλίτσα που χαϊδεύει τον ουρανίσκο και δροσίζει τη... μνήμη! Είναι η βανίλια, το διάσημο «υποβρύχιο»!

    Παραδοσιακό ελληνικό κέρασμα, που συνδέεται με δροσερές καλοκαιρινές βραδιές και επισκέψεις σε φιλικά σπίτια. Το υποβρύχιο, που πήρε την ονομασία του από το γεγονός ότι σερβίρεται «βουτηγμένο» μέσα σε ένα ποτήρι κρύο νερό, υπάρχει σε πολλές παραλλαγές, αλλά οι πιο διαδεδομένες είναι οι γεύσεις μαστίχα και βανίλια. Το βρίσκουμε σε πολλά μέρη της Ελλάδας, με πρωταγωνιστή φυσικά τη Χίο, εξαιτίας της μεγάλης παραγωγής του νησιού σε μαστίχα.

    Χιώτικος αρραβώνας
    «Στη Χίο, το "υποβρύχιο" μαστίχα είναι το επίσημο κέρασμα του αρραβώνα από τους γονείς της νύφης», μας λέει ο κ. Κώστας Πλακωτάρης, υπεύθυνος πωλήσεων της χιώτικης οικοτεχνίας Citrus. «Η οικογένεια της νύφης συνηθίζεται να πηγαίνει στην οικογένεια του γαμπρού ένα μεγάλο μπολ με υποβρύχιο. Στη Χίο χρησιμοποιείται και ως γλάσο σε γλυκά. Οι κυρίες στον Κάμπο της Χίου στις βεγγέρες τοκερνούσαν γλυκό κουταλιού».

    Μοναδική απόλαυση
    Από τον σεφ του εστιατορίου «Αρμόλια» με χιώτικες σπεσιαλιτέ, κ. Θόδωρο Παπανικολάου, μια καλοκαιρινή ιδέα για να γευτούμε το υποβρύχιο. Αραιώνουμε λίγη βυσσινάδα με παγωμένο νερό, ρίχνουμε μερικά φύλλα δυόσμου και προσθέτουμε μια κουταλιά βανίλια!

    Ζαχαρένια κατάδυση από τα χέρια σου
    Είναι ανασφισβήτητα το ωραιότερο από τα γλυκά του κουταλιού. Μια βελούδινη απόλαυση που χαϊδεύει τον ουρανίσκο και δροσίζει τη... μνήμη. Ιδού λοιπόν μια δοκιμασμένη συνταγή για να ετοιμάσειςο γλυκό υποβρύχιο στο σπίτι.

  • ΜΑΡΜΕΛΑΔΕΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    Τι πιο κλασικό για πρωινό από μια φέτα ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα! Οι μαρμελάδες είναι ένας τρόπος να διατηρούμε φρούτα (και ενίοτε λαχανικά), για μεγάλο χρονικό διάστημα και βέβαια μια νόστιμη προσθήκη στο πρωινό μας. Επίσης μπορεί να γίνει γέμιση σε διάφορα γλυκά, όπως για παράδειγμα διάφορες τάρτες ή σε ρολά, να τη χρησιμοποιήσουμε σε υπέροχα cheesecakes, να γεμίσουμε μάφινς ή να μπει ανάμεσα σε κουλουράκια και μπισκότα.

    Μία σωστή μαρμελάδα έχει καθαρό χρώμα, δεν είναι ούτε πολύ ρευστή ούτε πολύ πηκτή και διατηρεί το άρωμα και τη γεύση του φρούτου. Για να γίνει χρειαζόμαστε φρούτα, ζάχαρη (ή άλλο γλυκαντικό) και πηκτίνη. Η πηκτίνη υπάρχει ήδη στα φρούτα μας, αλλά κάποια φρούτα έχουν λιγότερη και μπορεί να χρειαστεί να τα "βοηθήσουμε" προσθέτοντας ή έτοιμη πηκτίνη ή φλούδες και κουκούτσια από άλλα φρούτα, όπως τα μήλα. Η πηκτίνη απελευθερώνεται κατά τον βρασμό των φρούτων.

  • ΣΑΛΑΤΕΣ ΕΤΟΙΜΕΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    Η σαλάτα είναι έδεσμα ορεκτικό ή συμπληρωματικό του κυρίως φαγητού, που αποτελείται από ετερογενή υλικά, όπως ωμά ή βρασμένα λαχανικά, ζυμαρικά, κομμάτια κρέατος, τόνου κ.λπ. με προσθήκη αρτυματικού, πχ. λάδι, ξύδι, αλάτι, ήσάλτσας. Η λέξη χρησιμοποιείται επίσης μεταφορικά στην έκφραση «τα κάνω σαλάτα» δηλαδή, προκαλώ μπέρδεμα ή αποτυγχάνω παταγωδώς. Σερβίρεται συνήθως κρύα, αν και κάποιες πατατοσαλάτες σερβίρονται ζεστές.

  • ΚΟΜΠΟΣΤΕΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    Οι κομπόστες είναι ένας ιδανικός τρόπος να απολαύσουμε τα φρούτα στην πιο γλυκιά τους εκδοχή! Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ένα από τα πιο αρωματικά γλυκά είναι αυτό που γίνεται με φρούτα.

    Ελαφρύ και δροσερό επιδόρπιο, οι κομπόστες δεν μας επιβαρύνουν με πολλές θερμίδες και λιπαρά. Γίνονται εύκολα με φρέσκα φρούτα εποχής, αλλά και με αποξηραμένα.

  • ΤΥΡΟΚΟΜΙΚΑ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ

  • ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το Μπέικον είναι είδος αλλαντικού. Το μπέικον παρασκευάζεται από την πλευρά του χοιρινού από την οποία έχουν αφαιρεθεί οι μπριζόλες. Κατόπιν υπόκειται σε επεξεργασία διατήρησης είτε σε ξερό περιβάλλον είτε σε άλμη και στη συνέχεια καπνίζεται. Σε ορισμένες ποικιλίες χρησιμοποιείται το κρέας της οσφυϊκής χώρας που είναι πιο άπαχο.

    Το μπέικον αποτέλεσε επί αιώνες ένα από τα πιο δημοφιλή είδη κρεάτων, τουλάχιστον στη Δυτική Ευρώπη. Σήμερα εξακολουθεί να αποτελεί ένα διαδεδομένο αλλαντικό που καταναλώνεται κυρίως ως συστατικό φαγητών ή σάντουιτς για την καπνιστή του γεύση.

    Το μπέικον δεν αποτελεί υγιεινή επιλογή διατροφής, τουλάχιστον σε μεγάλες ποσότητες γιατί περιέχει υψηλά ποσοστά λίπους και το προσθετικό νιτρώδες νάτριο που έχει θεωρηθεί καρκινογόνο.

  • ΣΝΑΚΣ - ΑΛΜΥΡΑ - ΚΡΑΚΕΡΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    Αν και δεν είναι ξεκάθαρο το τι ακριβώς σημαίνει σνακ, ο πιο αποδεκτός ορισμός είναι ότι ένα σνακ είναι ο,τιδήποτε καταναλώνεται εκτός του πρωινού, του μεσημεριανού και του βραδινού γεύματος.

    Υπάρχουν βέβαια και άλλοι ορισμοί για τα σνακ. Για παράδειγμα σνακ μπορεί να οριστεί και κάποιο μικρογεύμα το οποίο δεν ξεπερνά κάποιο συγκεκριμένο αριθμό θερμίδων όπως για παράδειγμα 300 KCal (θερμίδες).

    Ωστόσο σνακ μπορεί να θεωρηθεί και οποιοδήποτε μικρό γεύμα, το οποίο αντικαθιστά ένα από τα τρία βασικά γεύματα της ημέρας.

  • ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ - ΤΣΙΧΛΕΣ

    Γνωρίζατε ότι...

    H Μαστίχα Χίου είναι η φυσική ρητίνη που βγαίνει από τον κορμό & τα κλαδιά του σχίνου (Pistacia Lentiscus var. Chia).  Η έκκριση αυτή προκαλείται με χάραγμα του σχίνου από αιχμηρό εργαλείο. Η Μαστίχα εμφανίζεται σαν δάκρυ στα χαραγμένα σημεία και ρέει κατά σταγόνες στο χώμα. Κατά την έκκρισή της έχει τη μορφή κολλώδους και διαυγούς υγρού για να στερεοποιηθεί σε ακανόνιστα σχήματα μετά την πάροδο 15-20 ημερών. Η μορφή της, αφού στερεοποιηθεί, είναι κρυσταλλική και η αρχική της γεύση είναι μάλλον πικρή, για να φύγει σύντομα, αφήνοντας ένα ιδιαίτερο άρωμα που της προσδίδει μοναδικότητα.

  • ΓΑΛΑΤΑ

    Γνωρίζατε ότι...

    Το γάλα είναι θρεπτικό, λευκό ή ελαφρώς κιτρινωπό υγρό, που αποτελεί βιολογικό έκκριμα των μαστών των θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπινου είδους, που προορίζεται για τη διατροφή των νεογνών τους. Η δια του θηλασμούαπ΄ ευθείας μεταφορά του γάλακτος από τους μαστούς στο πεπτικό σύστημα των νεογνών αποτελεί το μικρότερο κύκλωμα παραγωγής - κατανάλωσης που σημειώνεται στη Φύση.

    Το γάλα δεν είναι ομοιογενές, αλλά μείγμα διάφορων οργανικών ουσιών και αποτελείται από νερό, λίπος, πρωτεΐνες,υδατάνθρακες, ένζυμα, άλατα και βιταμίνες. Μερικά από τα συστατικά αυτά, όπως το λίπος, είναι δυνατό να χωριστούν από το υπόλοιπο γάλα με μηχανικό τρόπο.

    Ορισμός

    Σημειώνεται ότι ακριβής ορισμός για το γάλα δεν μπορεί να δοθεί ούτε και ακριβής χημικός τύπος εκ του γεγονότος ότι, όπως όλα τα προϊόντα βιολογικής έκκρισης και αυτό εμφανίζει κάθε φορά ποσοτικές και ποιοτικές διαφορές των οργανικών μερών που το συνθέτουν.

    Σχηματισμός και έκκριση του γάλακτος

    Η δημιουργία του γάλακτος είναι από τις πιο σύνθετες οργανικές διαδικασίες. Το νευρικό σύστημα ρυθμίζει την έκκριση των ορμονών που, με τη σειρά τους, ρυθμίζουν την έκκριση του γάλακτος:

    • Για να αρχίσει η έκκριση του γάλακτος, είναι απαραίτητη η παρουσία της ορμόνης προλακτίνης, καθώς και σειράς άλλων ορμονών που παράγονται βασικά από την υπόφυση.
    • Αντίθετα, η παρουσία των οιστρογόνων εμποδίζει την έκκριση του γάλακτος και αυτό συμβαίνει στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
    • Για να διατηρηθεί η έκκριση του γάλακτος, είναι ανάγκη να επιδράσουν άλλες ορμόνες, κυρίως η σωματοτροπίνη και οι ορμόνες που παράγονται από τον εξωτερικό φλοιό των επινεφριδίων.

    Η επίδραση του νευρικού συστήματος στην έκκριση του γάλακτος φαίνεται πιο καθαρά στην περίπτωση του θηλασμού. Στην περίπτωση αυτή υπάρχει ερέθισμα, που μεταφέρεται στον εγκέφαλο και από εκεί δίνεται η εντολή να αρχίσει η λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος, που τελικά θα οδηγήσει στην έκκριση του γάλακτος.

    Είδη γάλακτος

    Το γάλα χωρίζεται σε διάφορους τύπους, ανάλογα με τα παρακάτω κριτήρια:

    ΚριτήριοΕίδος
    γεύση ξινόγαλο, κακάο, με γεύσεις φρούτων
    ενίσχυση με βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία
    επεξεργασία νωπό, παστεριωμένο, ομογενοποιημένο, συμπυκνωμένο, ζαχαρούχο
    μέθοδο εκτροφής ή παραγωγής από ζώα ελευθέρας βοσκής, ζώα σε κτηνοτροφική μονάδα, οργανικό, βιολογικό
    προέλευση ζωικής προέλευσης: αγελαδινό, κατσικίσιο, πρόβειο
    φυτικής προέλευσης: καρύδας, σόγιας
    σύνθεση πλήρες, χαμηλό σε λιπαρά ,
    συντήρηση διαρκείας, σε σκόνη
    συσκευασία σε μπουκάλι, σε χαρτόνι
    σύσταση χωρίς λακτόζη, υποαλλεργικό

    Η σύνθεση του γάλακτος διαφέρει από ζώο σε ζώο, όμως είναι δυνατό να διαφέρει και στο ίδιο το ζώο, ανάλογα με την τροφή που έχει φάει ή ακόμη και την ώρα που έγινε το άρμεγμα. Στις αγελάδες, κατά κανόνα, το πρωινό γάλα έχει μεγαλύτερο ποσοστό λίπους από εκείνο που αρμέγεται το βράδυ.

    Τροφή για τα μωρά θηλαστικών

    Τα μωρά θηλαστικών αμέσως μετά τη γέννησή τους τρέφονται για ένα χρονικό διάστημα αποκλειστικά με γάλα, γεγονός που διαμόρφωσε εξελικτικά το γάλα σε τροφή κομμένη και ραμμένη για τις ανάγκες των μικρών θηλαστικών. Για το λόγο αυτό, παραδοσιακά, το γάλα θεωρείται φυσική, πλήρης και καθολική τροφή, αν και στη σύγχρονη κοινωνία το γάλα έχει χάσει την αίγλη του ως "τέλεια" τροφή, λόγω της προώθησης βιταμινών και άλλων "προστατευτικών" τροφών.

    Τροφή για τον άνθρωπο

    Τόσο το γάλα, όσο και τα προϊόντα του είναι πρώτης τάξης τροφές για τον άνθρωπο. Εξασφαλίζουν τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες (λίπος, υδατάνθρακες (λακτόζη) και πρωτεΐνες), αλλά περιέχουν και μεγάλη ποσότητα από ασβέστιο και φώσφορο, που είναι πολύ απαραίτητα για τη δημιουργία του σκελετού και μυών.

    Αν και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα ότι η βιταμίνη D είναι φυσικό συστατικό του γάλακτος σε αφθονία, στην πραγματικότητα στο νωπό γάλα υπάρχει σε μικρή ποσότητα. Επιπλέον, με την καταστροφή ενζύμων όπως η λιπάση κατά τη διαδικασία της παστερίωσης, παρόλο που η βιταμίνη D δεν καταστρέφεται, δε γίνεται σωστά ο μεταβολισμός των λιπαρών του γάλακτος και ως συνέπεια δε μπορεί να γίνει καλή απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών. Η λύση του προβλήματος στη βιομηχανία γάλακτος είναι η ενίσχυση του παστεριωμένου γάλακτος με συνθετική μορφή της βιταμίνης.

    Επεξεργασία γάλακτος

    Το γάλα που διατίθεται για κατανάλωση παστεριώνεται από τις βιομηχανίες ώστε να είναι ασφαλές για κατανάλωση. Στα εργοστάσια, αφού αφαιρεθεί μέρος από το λίπος, αρχίζει η διαδικασία της παστερίωσης, η οποία αποβλέπει στο να καταστρέψει τους μικροοργανισμούς που περιέχει το γάλα. Η παστερίωση γίνεται μέσα σε ειδικές εγκαταστάσεις. Η θερμοκρασία και η διάρκεια της παστερίωσης γίνεται ανάλογα με το βαθμό μόλυνσης που μπορεί να έχει το γάλα, την πίεση που δημιουργείται μέσα στις εγκαταστάσεις κλπ.

    Στην περίπτωση που το γάλα είναι μολυσμένο σε μεγάλο βαθμό, με την παστερίωση δεν καταστρέφονται όλα τα μικρόβια. Πάντα μερικά παραμένουν, είτε γιατί η παστερίωση δεν έγινε καλά είτε γιατί τα μικρόβια αυτά δεν καταστρέφονται με τη θερμοκρασία που αναπτύσσεται κατά την παστερίωση.

    Το επεξεργασμένο γάλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε υγρή κατάσταση ή σε άλλες μορφές:

    • το συμπυκνωμένο γάλα, με ζάχαρη ή χωρίς ζάχαρη, έχει περάσει από ειδική διαδικασία και συγκεκριμένα από κλίβανο υπό πίεση, στη διάρκεια της οποίας εξατμίστηκε ένα μέρος από το νερό που περιείχε.
    • η σκόνη γάλακτος είναι και αυτή γάλα, μόνο που έχει εξατμιστεί όλο το νερό που περιείχε. Η εξάτμιση γίνεται με το ράντισμα του γάλακτος πάνω σε πολύ ζεστές επιφάνειες.

    Γαλακτοκομικά προϊόντα

    Ακόμη, το γάλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την παρασκευή διάφορων γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως το γιαούρτι και τα τυριά. Η παρασκευή του γιαουρτιού και των τυριών γίνεται με τη βοήθεια ειδικών ενζύμων, που προκαλούν την πήξη των πρωτεϊνών που περιέχει το γάλα.

    Το γάλα στην αγροτική παραγωγή και οικονομία

    Μια αγελάδα μπορεί να παράγει το χρόνο γύρω στα 3.500 κιλά γάλα κατά μέσο όρο, αν και υπάρχουν αγελάδες που παράγουν πάνω από 10.000 κιλά το χρόνο. Το γάλα των αγελάδων αρμέγεται με αρμεκτικές μηχανές, και στέλνεται στα εργοστάσια για περαιτέρω κατεργασία.

    Το γάλα στη βιομηχανία

    Το γάλα, εκτός από την παρασκευή των διάφορων γαλακτοκομικών προϊόντων, έχει μεγάλη σημασία για τη βιομηχανία, γιατί χρησιμεύει σαν πρώτη ύλη παραγωγής διάφορων βιομηχανικών προϊόντων. Ιδιαίτερα πριν από λίγα χρόνια, όταν ακόμη ήταν αδύνατη η παρασκευή της καζεΐνης με χημικό τρόπο, χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή κόλλας και συνθετικών υφασμάτων. Σήμερα η χρήση του γάλακτος για τον σκοπό αυτό έχει σημαντικά περιοριστεί. Εξακολουθεί όμως να χρησιμοποιείται ευρύτατα στη βιομηχανία καλλυντικών καθώς και στην παραγωγή χρωμάτων ζωγραφικής.

  • ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ - ΠΑΣΤΕΛΙΑ -...

    Γνωρίζατε ότι...

    Το λουκούμι είναι παραδοσιακό γλύκισμα της Τούρκικης κουζίνας. Παρασκευάζεται στην Τουρκία από τον 15ο αιώνα, και το αρχικό του όνομα ήταν rahat hulkum, παραφθορά του οποίου είναι η λέξη λουκούμι. Σερβίρεται σε μικρά κυβικού σχήματος κομμάτια, και συχνά περιέχει αμύγδαλο, ενώ διατίθεται σε διάφορες γεύσεις οι πιο συνηθισμένες από τις οποίες είναι το τριαντάφυλλο (κόκκινο λουκούμι), το περγαμόντο (πράσινο λουκούμι) και η μαστίχα (κίτρινο λουκούμι).

    Η παραγωγή λουκουμιού, έκτοτε, έχει επεκταθεί σε διάφορα μέρη του κόσμου, αρχικά στις χώρες της Ευρώπης, της Μεσογείου και τις Αραβικές χώρες και αργότερα και σε όλες τις υπόλοιπες ηπείρους.

    Στην Ελλάδα εισήχθη τον 19ο αιώνα, και κατά τόπους έχουν δημιουργηθεί διαφορετικές εκδοχές που εμπλούτισαν την αρχική συνταγή. Για την παραγωγή λουκουμιών φημίζεται η Σύρος. Στις Σέρρες παράγεται ένα τοπικό είδος λουκουμιού, ο λεγόμενος ακανές, που ξεχωρίζει για την έντονη γεύση του λόγω του κατσικίσιου βουτύρου που περιέχει. Μια ακόμα χαρακτηριστική συνταγή παράγεται στην Κομοτηνή και ονομάζεται σουτζούκ λουκούμ.

    Το μόνο προϊόν αυτού του είδους με προστατευμένη ονομασία προέλευσης είναι το κυπριακό «Λουκούμι Γεροσκήπου». Τα λουκούμια στην περιοχή της Γεροσκήπου ξεκίνησαν να παράγονται το 1895 και η διαφορετικότητα τους από παρόμοια προϊόντα εντοπίζεται στην στιβαρότητα, την ελαστικότητα και την μειωμένη γλυκύτητα.

    Στην Βρετανία η πώληση λουκουμιών γνώρισε αύξηση τα τελευταία χρόνια μετά την προβολή της ταινίας The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe, καθώς είναι συνδεδεμένα με το πρώτο βιβλίο από το έργο του Κλάιβ Στέιπλς Λιούις, Τα χρονικά της Νάρνια, και τον χαρακτήρα Edmund Pevensie.

  • ΓΛΥΚΑ ΤΟΥ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ

    Γνωρίζατε ότι...

    Τα γλυκά του κουταλιού όπως και οι μαρμελάδες είναι στενά συνδεδεμένα με την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα της Ελλάδας και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

    Το «τρατάρισμα» για το καλωσόρισμα των επισκεπτών μας  με ένα παραδοσιακό γλυκό και ένα ποτήρι παγωμένο νερό είναι συνήθεια πολύ παλιά αλλά τόσο όμορφη και συνεχίζεται ακόμα και σήμερα από πολλές νοικοκυρές.

    Τα γλυκά του κουταλιού είναι αγαπητά από όλους για την πλούσια γεύση τους, το άρωμα και τη νοστιμιά τους. Λόγω όλων αυτών τα παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού σερβίρονται ακόμα σε πολλά καφενεία, ταβέρνες, εστιατόρια και παραδοσιακά ζαχαροπλαστεία μαζί με τον καφέ.

Βλέπετε 1 - 8 από 8 προϊόντα
Βλέπετε 1 - 8 από 8 προϊόντα